Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/19564 K.2014/36693

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işveren vekili, müvekkili belediyenin 2008 yılı içinde İçişleri Bakanlığı'nın mahalli idaredeler kontrolörlüğünce yapılan teftişler sonucunda 15.08.2008 tarihinde kamu zararı tespit raporu gereğince, davalının belediyede fiilen çalışmadığı halde kendisine aylık ücreti ve ikramiye ödenmesi suretiyle davalının 27.001,69 TL miktarınca zarar tespiti yapıldığını, bu zararının giderimi için belediyece davalıya tebliğ işlemi yapıldığını ve davalının süresinde itiraz etmediğinden müvekkili belediyenin maaşı üzerinden usulüne uygun olarak bir miktar kesinti yaptığını,

ancak davalı tarafından 15.03.2009 tarihli Hınıs Noterliği kanalı ile kendilerine yapılan ihtar ile borca itiraz edildiğini, müvekkili belediyenin takibe itirazı üzerine takibin durduğunu, müvekkil Belediyenin zararının kamu zararı tespit raporu gereğince tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işçi, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı işveren vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davacının iş yerinde fiilen çalışıp çalışmadığı ve buna bağlı olarak davacı işveren belediyeyi zarara uğratıp uğratmadığı uyuşmazlık konusudur.

15.06.2004 tarihinde geçici ve mevsimlik beden işçisi olarak H.. B.. Temizlik İşleri Müdürlüğünde göreve başlayan davalı M.. A.. ve dört belediye personelinin daha, göreve gelmedikleri hakkında Erzurum Valiliğinin 06.05.2008 tarihli yazıları üzerine İçişleri Bakanlığı Bakanlık Makamının 23.06.2008 tarihli olurları ile İçişleri Bakanlığı Mahalli İdareler Kontrolörü tarafından 15.08.2008 tarihli ve 132/41 sayılı kamu zararı tespit raporu düzenlenmiştir. Davacı belediye, bu rapor üzerine, zarar miktarının tahsili için davalı işçi aleyhine temyize konu davayı açmıştır.

Mahkemece, davalının davacı belediyede işçi olarak çalışıyor gözükmesine rağmen işe gelmemesi ve sürekli olarak İstanbul'da yaşamasının o zamanki belediye başkanının rızası dahilinde meydana geldiği, işveren konumunda olan belediye başkanının ve belediye yetkililerin işe gelmeyen davalı hakkında İş Kanununda yer alan yaptırımları uygulamak imkanının bulunmalarına rağmen bu yaptırımları uygulamayarak davalının işe devam etmemesine rağmen maaşlarını ödemeye devam ettikleri bu sebeple de meydana gelen kamu zararından sorumlu oldukları, kimsenin kendi kusurundan kayanaklanan zararı talep etme hakkının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır. Bu tanımdan da anlaşıldığı gibi, davalı işçi aldığı ücret ve ücret ekleri karşılığında bir iş yapmamış ise, iş sözleşmesi gereğini yerine getirmemiş ve davacı işverenin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olur.

Bu sebeple mahkemece, taraf delilleri toplanarak ve davacı aleyhine açılan ceza davası dosyası celp edilerek inceleme yapılması ve sonucunda davalının mazeretsiz işe devam etmediği süreler olduğu anlaşılması halinde, bu sürelere ait ücret ve diğer ödemelerin davalıdan tahsili gerekmektedir. Ayrıca davalı işçinin ücretinden bu yönde kesinti yapılmış ise bu miktarların da hesaplanan toplam zarardan düşülmesi gerekmektedir.