Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/1966 K.2013/3046

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının davalı bankanın Antalya şubesinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, 15.07.2011 tarihinde global kriz gerekçe gösterilerek işten çıkarıldığını, feshin geçersizliğine davacının işe iadesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, yönetim kurulu kararı gereğince global ekonomik kriz sebebiyle İstanbul dışındaki şubelerde güvenlik görevli sayısının bire düşürülmesine karar verildiğini, diğer birimlerde davacıya uygun bir görev bulunmasının da mümkün olmadığını, bu sebeple kanuni hakları ödenmek suretiyle iş sözleşmesinin feshedildiğini, işetmesel kararın tutarlı biçimde uygulandığını, feshin geçerli sebebe dayandığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının işten çıkartılması konusunda sosyal seçim kriterlerine tam olarak uyulduğunun davalı tarafından tereddüte yervermeyecek şekilde ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davalı şirketin 11.07.2011 tarihinde ekonomik kriz ile bağlı olarak mevcut personel sayısının tasarruf sebebiyle kısıtlanması kararı aldığı, bu karar doğrultusunda bankanın İstanbul dışındaki şubelerinde iki kişi olan güvenlik görevlisi kadrosunun bir kişiye indirilmesine karar verildiği, Antalya’daki şubede davacı ile birlikte ülkenin çeşitli yerlerindeki şubelerden güvenlik görevlilerinin işten çıkartılmasına karar verildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

İşletmesel karar söz konusu olduğunda kararın yararlı yada amaca uygun olup olmadığı yönünde bir inceleme yapılamaz. Kısaca işletmesel kararlar yerindelik denetimine tabi tutulamaz. İşletmesel kararın varlığı, bu kararın tutarlı bir şekilde uygulanıp uygulanmadığı ve keyfi davranılıp davranılmadığı araştırılmalıdır.

Yukarıda da belirtildiği gibi işletmesel karar ülkenin çeşitli yerindeki şubelerden güvenlik elemanlarının çıkarılması suretiyle tutarlı bir şekilde uygulanmış, işverenin keyfi davrandığına ilişkin davacı tarafça da

somut herhangi bir delil sunulmamıştır. Saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda, davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalıdır. Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.