Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/21884 K.2013/18985

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının 08/03/2007-22/08/2012 tarihleri arasında pompacı olarak davalı nezdinde iş sözleşmesine bağlı olarak çalıştığını ancak 18/08/2012'den itibaren 4 gün işe gelmediğini bu nedenle mazeretsiz işe devamsızlıktan dolayı işveren tarafından haklı nedenle iş sözleşmesinin feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 34. maddesi gereğince işçinin ücretinin ödenmemesi halinde iş yapmaktan kaçınmasını yasal hakkı olduğu, davalı işveren bayram döneminde çalışması karşılığı ödemesi gereken ücreti ödemeyerek davacının işe devamsızlığına kendisinin sebep olduğu, ücreti ödenmeyen işçinin işten kaçınması yasal hakkı olduğundan devamsızlık nedeniyle iş sözleşmesinin feshi geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle işe iadeye karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacının davalı işyerinde 08/03/2007 -27/08/2012 tarihleri arasında pompacı olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin 27/08/2012 günlü fesih bildirimi ile davacının 18, 19, 20, 21 Ağustos 2012 günlerindeki nöbetine mazeretsiz olarak gelmediğinden devamsızlık nedeni ile gelmediğinden İş Kanunu’nun 25/ II- g gereğince feshedildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacının çalışma süresince bayram günlerindeki çalışmaları karşılığı ücretin ödenmediğinden davacının bayram günlerinde çalışmaktan İş kanunu’nun 34. maddesi gereğince çalışmaktan kaçınmasının yasal hakkı olduğundan bahisle bayram günleri işçinin yaptığı devamsızlıkların fesih için işveren yönünden haklı neden oluşturmayacağı gerekçesiyle feshin geçersiz olduğu sonucuna varılmıştır.

İş Kanunu’nun 34. maddesinde “Ücreti ödeme gününden itibaren yirmi gün içinde mücbir bir neden dışında ödenmeyen işçi, iş görme borcunu yerine getirmekten kaçınabilir. Bu nedenle kişisel kararlarına dayanarak iş görme borcunu yerine getirmemeleri sayısal olarak toplu bir nitelik kazansa dahi grev olarak nitelendirilemez.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda davacı işçi bayram tatili çalışması karşılığı ücret alacaklarının ödenmediği gerekçesiyle bayram günleri için yazılan nöbetlerinde işyerine gelmeyerek 4 gün üst üste devamsızlık yaptığı taraflar arasında ihtilafsızdır. Davacı işçi devamsızlık günlerine ilişkin işverene ilk gün dışında ücreti ödenmediğinden bahisle çalışmaktan kaçındığına ilişkin davalı işverene bildirimde bulunmamıştır.

Kaldı ki işçinin ücretinin ödenmemesi halinde İş Kanunu’nun 24/II-e maddesinde işçinin iş sözleşmesini haklı nedenle derhal feshedilebileceği belirtilmiştir. Davacı işçi davalı işyerinde beş yıldan fazla süren çalışması olduğu, çalışma süresince bayram tatili çalışması karşılığı ücretinin ödenmediğini iddia etmiş ancak anılan düzenleme gereğince haklı fesih hakkını kullanmadığı gibi yaptığı devamsızlıkların nedenini işverene bildirmeden 3 gün üst üste devamsızlık yapmıştır.

Bu itibarla davacının devamsızlıklarının haklı mazerete dayandığının kabulü gerekirse de davalı davacının nedenini bildirmeden yaptığı devamsızlıklar nedeniyle feshin geçerli sebebe dayandığı ve davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.