Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/21896 K.2013/19019

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren iş sözleşmesinin işçi tarafından feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmiştir.

Hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olan iş güvencesi hükümleri işçiyi işverenin feshine karşı koruma amacını taşımaktadır. İşçinin iş güvencesi olan feshin geçersizliği isteminde bulunabilmesinin ön koşullarlından biri, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedilmesidir. İş sözleşmesi işçi tarafından sona erdirilmişse işçinin iş güvencesinden yararlanma olanağı bulunmamaktadır. İşçinin haklı bir nedene dayanmadan ve bildirim süresi tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir. İstifa iradesinin karşı tarafa ulaşmasıyla birlikte iş ilişkisi sona erer.

Somut uyuşmazlıkta, işveren tarafından düzenlenen tutanak içeriği, tutanak içeriğini doğrulayan tanığın yeminli anlatımı dikkate alındığında tıbbi satış temsilcisi olan davacının olay günü ziyaret programını işverene bildirmeden değiştirdiği ve çalışma saatinde kafeteryada oturduğundan bahisle amirleri ile tartıştığı, tartışma sonrası sebepsiz olarak bulunduğu yeri terk ettiği ve işi bıraktığı anlaşılmaktadır. İş sözleşmesi işçi tarafından sona erdirildiğinden işçinin iş güvencesinden yararlanma olanağı bulunmamaktadır. Mahkemece davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.