KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2013/22042 E., 2014/32335 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Kasım 2014
- Mahkemesi
- Ankara 11. İş Mahkemesi
- Tarihi
- 18/02/2013
- Numarası
- 2011/817-2013/151
Karar Metni
234 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait işyerinde 16.03.2009-06.09.2010 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davacı ve davalı taraflar temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda, davacı son ücretinin aylık net 2.100.00 TL olduğunu ileri sürmüştür. Mahkemece emsal ücret araştırması sonucuna itibar edilerek davacının aylık brüt 1.356.17 TL ücret ile çalıştığı kabul edilerek hüküm kurulmuştur.
Ancak davacının aylık ücret miktarına ilişkin iddiasının davalı şahitleri Mustafa İ.. ve Mustafa Ç.. tarafından doğrulandığı görülmektedir. Bu durumda, davacının aylık ücret miktarına ilişkin iddiasını ispatladığı kabul edilmelidir. Emsal ücret araştırması sonucuna itibar edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir
Sonuç:
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2013/22042, K. 2014/32335, 18 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama