KÜNYE
(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi 2013/23383 E., 2013/19368 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Eylül 2013
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava
- Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
691 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, Denizli Belediyesi atık-su arıtma işini yapan Remondis Su ve Atık Su Tekn. San. Tic. A. Ş. işçisi olarak çalışırken iş sözleşmesinin haklı ya da geçerli sebep gösterilmeden feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve Remondis Su ve Atık Su Tekn. San. Tic. A. Ş. iş yerinde işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat ve boşta geçen süre ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalıların Cevabının Özeti:
Remondis Su ve Atık Su Tekn. San. Tic. A. Ş. cevap dilekçesinde, Denizli Belediyesi atık su arıtma işi ihalesini aldığının, işini yaparken asıl işveren olan Belediyenin talimatlarıyla hareket ettiğini, fesih yazısında açıkça belirtilmese de “idarenin gördüğü lüzum” ile kastedilenin işletme ve işin gereklerinden kaynaklanan geçerli fesih sebebi olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.
Davalı ... cevap dilekçesinde, zaman aşımı, husumet yokluğu, davacının verimsiz çalıştığından yüklenici firma tarafından iş sözleşmesinin feshedildiğini bu sebeple davacının haklarından yüklenici firmanın sorumlu olabileceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece,herhangi bir fesih sebebinin gösterilmediği gibi feshin geçerli olduğuna ilişkin yeterli ve ikna edici kanıtlarında mahkemeye sunulmadığından davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
Dosya içeriğine göre, davalılar arasındaki hukuki ilişkinin niteliği ve iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp/dayanmadığı hususları uyuşmazlık konusudur.
4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesine göre bir işverefıden iş yerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirecek işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu iş yerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl iş veren-alt işveren ilişkisi denir.
Somut uyuşmazlıkta, davacı davalı Belediyenin alt işvereni olan diğer davalı Remondis Su ve Atık Su Tekn. San. Tic. A. Ş. bünyesinde gerekçe gösterilmeden iş sözleşmesinin sona erdirildiğini belirtmiştir. Mahkemece bu doğrultuda yapılan inceleme ile dava kabul edilmiştir.
Dosya kapsamından davacı işçinin işvereni olan şirketinin davalı Belediyenin işini üstlendiği, davalılar arasında; geçerli bir asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu, davacının iş sözleşmesinin davalı alt işveren tarafından “iş ilişkiniz, asıl işveren olan Denizli Belediyesi tarafından görülen lüzum 1 üzerine işveren tarafından tek taraflı olarak fesh edilecektir” açıklaması ile geçerli sebep gösterilmeden feshedildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.
Bu durumda davacının alt işverene iadesine, asıl işverenin, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu kanundan, iş sözleşmesindeh doğan yükümlülüklerden alt işverenle birlikte sorumlu olacağı kuralı dikkate alınarak işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmasına karar verilmesi gerekirken mahkemece bu yönler gözetilmeden açıklandığı şekilde hüküm tesis edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2013/23383, K. 2013/19368, 20 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama