Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/23894 K.2014/33922

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin yaşlılık aylığını hak etmesi sebebiyle Sosyal Güvenlik Kurumundan aldığı yazı ile 24.04.2012 tarihinde davalıya başvurarak kıdem tazminatının ödenmesini ve davalı şirkete verdiği 12.000,00 TL bedelli bononun kendisine iadesini talep ettiğini, davalı işverenin kıdem tazminatını ödemediğini, teminat olarak verilmiş senedin, mazotta açık olması sebebiyle iade edilmeyeceğini bildirdiğini, müvekkilinin iş sözleşmesini 25.04.2012 tarihinde haklı sebeple feshettiğini beyanla hak kazandığı kıdem tazminatının davalıdan tahsiline ve 12.000,00 TL bedelli bono sebebiyle davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı şirkete teslim etmediği mazot faturalarının toplamının 12.000,00 TL olduğunu, davacının bu durumu kabul ettiğini ve müvekkiline 12.000,00 TL tutarında bono verdiğini, davacının iş sözleşmesinin davalı işverence haksız olarak feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkemece; hüküm altına alınan kıdem tazminatı üzerinden davacı lehine 1.998,00 TL vekalet ücretine karar verildiği görülmektedir. Ancak hükümdeki, davacının borçlu olmadığının tespitine konu olan bono bedeli olan 12.000,00 TL üzerinden vekalet ücreti hakkında hüküm kurulmamıştır. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12/1. maddesi uyarınca davacı lehine hükmedilen vekalet ücreti, hüküm altına alınan miktar nazara alınarak 3.401,13 TL olmalıdır.

Mahkemece vekalet ücretine eksik olarak hükmedilmesi bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.