Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/24104 K.2015/2037

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, 15.06.2008 tarihinden 27.11.2012 tarihine kadar davalı iş yerinde mağaza sorumlusu olarak çalıştığını, görevlerini eksiksiz olarak yerine getirdiğini, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davacının bedelini ödemeden davalı marketten alışveriş yaptığı, işverenin güven ve para kaybına sebep olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı taraflar avukatları temyiz etmiştir.

Taraflar arasında, davalı lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin uyuşmazlık bulunmaktadır.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesinde “ (1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda, davacı toplam 8.000,00 TL alacak talep etmiş ve talepleri reddedilmiştir. Reddedilen miktar üzerinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 12/2. maddesi gereğince %12'si 960,00 TL olmasına rağmen davalı 760,00 TL vekalet ücreti talep etmesi sebebiyle mahkemece davalı yararına 760,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 440,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olmuştur.

./.. -2-

Ancak, belirtilen bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

.