Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/24124 K.2013/21801

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, diğer davalı ile aralarında İş Kanunu kapsamında bir asıl işveren-alt işverenlik ilişkisi olmadığını, davacının diğer davalı şirketin işçisi olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... İnş. Taah. Eğ. Tur. Sağ. Tur. Tem. Hiz. Ltd. Şti. vekili, davacının iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu, davacının iş bitiminde ihaleyi alan yeni firma tarafından işe alınmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunduğu, davacının iş sözleşmesinin haklı ve geçerli sebep olmadan feshedildiği gerekçeleriyle davanın kabulü ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Hüküm, davalılarca temyiz edilmiştir.

Davacının iş sözleşmesinin belirsiz süreli olduğu, davalılar arasında geçerli bir alt işverenlik ilişkisi olduğu, belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalışan davacının iş sözleşmesinin haklı ve geçerli bir sebep olmadan feshedildiği ve feshin geçersiz olduğu yönündeki mahkeme tespiti yerinde olup, davalıların bu husustaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ne var ki mahkeme, işe iade kararı verirken işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden yalnız alt işvereni sorumlu tutmuştur. Davalılar arasındaki alt işverenlik ilişkisi geçerli olduğuna göre işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden alt işverenin asıl işverenle birlikte sorumlu tutulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.