Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/24128 K.2013/20170

Davacı ... adına Avukat ... ile davalı OMK Oluklu Mukavva Ambalaj San. A.Ş. adına Avukat ... aralarındaki dava hakkında Eskişehir İş Mahkemesinden verilen 11.11.2010 tarih ve 2010/1101 esas, 2010/1349 karar sayılı kararı, Dairemizin 16.03.2012 günlü ve 2011/12688 esas, 2012/ 4596 karar sayılı ilamıyla bozularak ortadan kaldırılmasına ve davanın kabulü ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Davacı avukatınca; davanın kabulü ile davacının işe iadesine karar verilmesine rağmen davacı lehine boşta geçen süre ücretine hükmedilmediği bu yönden kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla, yapılan incelemede, davanın kabulüne karar verilmesine rağmen davacı için boşta geçen süre ücretine hükmedilmemesinin açık bir maddi hatadan kaynaklandığı anlaşıldığından Dairemizin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararın ortadan kaldırılmasına karar verildi, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine, işe başlatmama tazminatının dört aylık ücret tutarı olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

Hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı işverence feshin geçerli nedene dayandığı kanıtlanmadığından, mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiş olması dosya içeriğine uygun olup, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 21. maddesinin birinci fıkrasında işe başlatmama tazminatının alt ve üst sınırları gösterilmiş olup; söz konusu tazminatın belirtilen sınırlar arasında işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmesi gerekir. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 6536 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25/4. maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Anılan maddeye göre feshin sendikal nedene dayanması halinde işe başlatmama tazminatının işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirlenmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre; söz konusu tazminatın davacının dört aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesine karar verilmesi hatalıdır. Fesih nedenine ve davacının çalışma süresine göre davacının beş aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.