Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/24481 K.2014/34638

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 15.03.2007-03.02.2012 tarihleri arası çalıştığını, davacının davalı şirkete ait işyerinde akaryakıt dolumlarına ilişkin olarak denetim ve gözetim elemanı olarak hafta sonu tatili, resmi ve dini bayram tatili olmaksızın her gün 24 saat çalıştığını, 24 saat dinlendiğini, iş sözleşmesinin davalı tarafında haksız olarak feshedildiğini beyanla yıllık ücretli izin, fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının çalışma saatlerinin normal günlük ve haftalık çalışma saatleri olup, fazla çalışmasının söz konusu olmadığını, davacının denetim ve gözetim elemanı olarak çalıştığını, davacının görevinin gözetim görevi yapacağı akaryakıt tankerlerinin limana gelince başladığını ve azami 1,5 saat sürdüğünü, geminin akaryakıtını boşaltmasının bitmesi sırasında yine kısa bir sürenin söz konusu olduğunu, bu şekilde davacının haftalık çalışmasının 45 saati geçmediğini beyanla davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava konusu fazla mesai ve genel tatil ücreti alacağı taleplerinin kısmen kabulüne, yıllık ücretli izin alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Dosya kapsamında davacı işçi davalı işyerinde 15.03.2007-03.02.2012 tarihleri arasında bir gün çalışıp bir gün dinlenmek suretiyle görev yaptığını ileri sürmüş, davalı işverense davacının fazla mesai alacağı olmadığını savunmuştur. Karara esas teşkil eden bilirkişi raporunda davacı tanıkların beyanlarına göre davacının 24 saat çalışıp 24 saat dinlendiği kabulü ile ayda 45 saat fazla mesai yaptığı hesaplandığı, mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda, yüzde otuz takdiri indirim yapılması sonrası davacının hesaplanan fazla mesai alacağının kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Davacı tanık beyanları dikkate alınarak tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davacının 24 saat çalışıp 24 saat dinlendiği kabulüne göre haftada 10,5 saat ayda 42 saat fazla mesai yaptığını ispatladığı kabul edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Genel tatil ücretinin tanık ifadelerine göre belirlenmesi ve miktarın yüksek çıkması halinde işçinin çalışma süresi içerisine hastalık izin mazeret gibi nedenlerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Dairemizce takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır.

Dosya içeriğine göre, takdiri deliller arasında yer alan tanık beyanları ile ispatlanan genel tatil ücreti alacağının kabulü delil durumuna uygun düşmektedir. Ancak yapılan işin niteliği dikkate alınarak, işçinin hasta ve mazeretli olabileceği günler için mahkemece uygun bir takdiri indirime gidilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.