Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/24676 K.2014/34111

Hüküm süresi içinde davalı-karşı davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacılar, sahibi oldukları işletmede davalının sorumlu müdür olarak çalıştığını ve zimmetine para geçirdiğinin ileri sürerek zararın işçiden tahsilline, karşı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işçi, işyerinde ziraat mühendisi olarak çalıştığını savunarak davanın reddini, karşı dava olarakta işverenin asılsız isnatlarının sebebiyet verdiği maddi ve manevi zararın tahsilini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, asıl davanın kabulüne, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında sorumlu müdür olarak çalıştığı belirtilen işçinin zimmetine para geçirmek suretiyle işverene zarar verip vermediği hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya kapsamında, işçi hakkında hizmet sebebiyle güveni kötüye kullanmak suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının da bulunduğu ve ceza dosyasında alınan bilirkişi kurulu raporuna göre işçinin uhdesinde işverene ait para bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda doğru sonuca varılabilmesi için, işverenden davacının görev tanımı temin edilerek insan kaynakları ve işletme uzmanı ile mali müşavirden oluşan bilirkişi heyeti vasıtasıyla işyeri kayıtları üzerinde inceleme yapılarak sorumlu müdür olduğu iddia edilen karşı davacının zimmetinde işverene ait para bulunup bulunmadığı araştırılmalı, dosya içindeki bilirkişi raporları arasındaki çelişkiler giderilmeli ve sonucuna göre işverenin zararı hakkında bir karar verilmelidir. Eksik inceleme sonucu hüküm verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: