Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/24829 K.2013/22215

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalıya ait işyerinde 05.04.2002-30.11.2006 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, dönemsel çalışmanın sona ermiş olması sebebi ile davacının çalışmasının bittiğini, ayrıca davacıya ücretlerinin ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalıya ait yurtdışı işyerinde belirli süreli hizmet sözleşmeleriyle çalışmakta iken iş sözleşmesinin süre bitimiyle birlikte davalı yanca tek taraflı olarak haklı sebep olmaksızın fesih edildiği, bu sebeple kıdem tazminatı şartlarının oluştuğu, hizmet ilişkisi belirli süreli bulunduğundan davacının ihbar tazminatı talep şartlarının oluşmadığı, izin ücreti talebinin dava dilekçesinde talep edilen kısmı dışında kalan tutarın zamanaşımına uğradığı, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücretlerinin 01.01.2005 tarihi öncesinin zamanaşımına uğradığı, sonrası dönemi ise ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Uyuşmazlık taraflar arasındaki ilişkinin belirli süreli iş sözleşmesinin unsurlarını taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

Belirli süreli iş sözleşmesinden söz edilebilmesi için sözleşmenin açık veya örtülü olarak süreye bağlanması ve bunun için objektif sebeplerin varlığı gerekir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 11. maddesinde “İş ilişkisinin bir süreye bağlı olarak yapılmadığı halde sözleşme belirsiz süreli sayılır. Belirli süreli işlerde veya belli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak işveren ile işçi arasında yazılı şekilde yapılan iş sözleşmesi belirli süreli iş sözleşmesidir. Belirli süreli iş sözleşmesi, esaslı bir sebep olmadıkça, birden fazla üst üste (zincirleme)

yapılamaz. Aksi halde iş sözleşmesi başlangıçtan itibaren belirsiz süreli kabul edilir. Esaslı sebebe dayalı zincirleme iş sözleşmeleri, belirli süreli olma özelliğini korurlar” şeklinde düzenleme ile bu konudaki esaslar belirlenmiştir. Borçlar Kanunundaki düzenlemenin aksine iş ilişkisinin süreye bağlı olarak yapılmadığı hallerde sözleşmenin belirsiz süreli sayılacağı vurgulanarak ana kural ortaya konulmuştur.

Yapılan işin niteliği belirli süreli iş sözleşmesi yapılabilmesi için önem arzetmektedir. Belirli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak “belirli süreli iş sözleşmesi” yapılabilecektir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 430. maddesinde ilk defa yapılacak olan sözleşmelerde objektif neden öngörülmemiş oluşu, özel kanun olan 4857 sayılı Kanun’un 11. maddesindeki objektif sebeplerin varlığını ortadan kaldırmaz.

Somut olayda; taraflar arasında dört ayrı dönemde imzalan iş sözleşmeleri belirli süreli olduğu belirtilerek ve 05.04.2002-05.04.2003, 08.05.2003-10.11.2003, 02.04.2004-02.04.2005 ve 08.08.2006-30.11.2006 tarihleri arasında geçerli olacağı gösterilmek sureti ile imzalanmış ise de davacının, işverenin yüklenici firma olarak üstlendiği Kazakistan'daki yol yapım işinde silindir operatörü olarak görev yaptığı anlaşılmaktadır.

Davacının görevi dikkate alındığında, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin belirli süreli olarak yapılmasını gerektirir, belirli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif şartlar bulunmamaktadır. Bu sebeple taraflar arasındaki iş sözleşmesinin belirsiz süreli olarak kabul edilmesi gerekir.

Bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulduğunda, ihbar tazminatı istemi yönünden davanın kabulü gerekirken reddine karar verilmesi isabetsiz olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.