Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/24856 K.2013/19447

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı ile aynı gruba ait İpekyol Giyim Sanayi Pazarlama ve Ticaret A.Ş.'de 31.03.2008 tarihli iş sözleşmesi ile çalışmakta iken, tüm haklarıyla birlikte 30.05.2008 tarihinde davalı şirkete devredildiğini, 01.06.2008 tarihli iş sözleşmesi ile davalı şirkette şoför olarak çalışmasına devam ettiğini ve iş sözleşmesine 30.11.2010 tarihinde tek taraflı olarak işveren tarafından son verildiğini beyanla, davalı tarafından yapılan feshin geçersizliğine, müvekkilinin işine iadesine, kararın kesinleşmesine kadar geçecek süre için dört aylık ücretinin davalıdan tahsiline,

işe iade kadarına işveren tarafından uyulmaması halinde müvekkilinin aynı işyerindeki kıdemi dikkate alınarak sekiz aylık brüt ücreti tutarında tazminata hükmedilmesine, masraf ve avukatlık ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili ise; davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesinde belirlenen işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan nedenle sona erdirildiğini, davacının pozisyonuna uygun başkaca bir görev de bulunamadığını, son çare olarak feshe başvurulduğu beyanla haksız açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; tekstil sektöründe faaliyet gösteren davalı şirketin 31/12/2009 tarihli ve 30 sayılı kararı doğrultusunda lojistik ve depolama işini 02/01/2010 tarihli lojistik hizmet sözleşmesi çerçevesinde bir başka şirkete verdiği, davacı işçinin yazılı bir görev tanımı olmadığı gibi idari işler bölümüne bağlı olarak şirket merkezinde şoför olarak çalıştığı, bu açıdan lojistik ve depolama işinin bir başka şirkete verilmesi davacı işçinin yürüttüğü işe olan ihtiyacı ortadan kalktığı anlamına gelmediği,

fesihten önceki son iki yıla (2009-2010 yılları) ilişkin gelir-gider tabloları ile bilançoları üzerinde yapılan incelemede davalı şirketin satış ve cirosunun azalmadığı, davalı tarafından tasarruf tedbiri uygulanmasına yol açan olguların gerçekten mevcut olduğu ve davacı işçi tarafından yürütülen işe ihtiyacın ortadan kalktığının ortaya konulamadığı, görevlerin sağlıklı olarak tanımlanmadığı, birim ya da görevlere yönelik verimlilik analizi yapılmadığı,

bu verilerin bulunmaması sebebi ile de personelin gerçekleştirdiği çalışmalardan elde edilen nitel ya da nicel faydalardan zaman içinde nasıl bir değişim gözlendiği ve personelin performansının ne kadar değiştiği gözlenemediğinden davacının işine gerek kalmadığı hususunun somut olarak ispatlanamadığı, davalı işveren bir yandan kadro fazlalığı sebebine dayanırken diğer taraftan aynı ve benzer bazı pozisyonlar için yeni işçiler aldığı, bu yönden işyerinde istihdam fazlasının ortaya çıkmadığı ve dava konusu fesih işleminin tutarlı olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafında temyizi üzerine Dairemizin 31.05.2012 tarih, 2011/10545 esas ve 2012/11838 karar sayılı ilamı ile fesihte son çare ilkesine uyup uyulmadığı noktasında araştırmaya yönelik olarak bozulmasına karar verilmiştir. Bozmaya uyan mahkemece, fesihten sonraki altı ay içinde işe girenlerin listesini getirtilmiş, bilirkişi raporu da aldırılarak davanın reddine karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davacı temyiz etmiştir. Gerekçe:

Mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen, bozma gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Fesih tarihinden önceki altı aylık döneme ilişkin işe giriş çıkış kayıtları da celp edilmeli, fesihten önce davacının çalışabileceği birimlere yeni işçi alınıp alınmadığı, davalı işyerinde önce depocu sonra şoför olarak çalıştırıldığı anlaşılan Kanber Korkmaz isimli işçinin işe giriş çıkış kayıtları getirtilerek işyerinde ne iş yaptığı belirlenmeli,

davacı idari birimde şoför olarak çalıştığını ve işverence alınan lojistik işlerinin alt işverene verilmesine dair işletmesel karardan etkilenmeyeceğini iddia ettiğine göre davacının da davalı işyerinde hangi birimde çalıştığı tespit edilerek davacının alınan işletmesel karar ile istihdam fazlalığı oluşturup oluşturmadığı ve feshe son çare olarak başvurulup başvurulmadığı açık olarak ortaya konulmalıdır.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.