Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/25045 K.2013/20580

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Arı Tel ve Çivi San. Ltd. Şirketi vekili, iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Habaş Sınai ve Tıbbi Gazlar İstihsal Endüstrisi A.Ş. vekili, davacının diğer davalı şirket çalışanı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne ile davacının işe iadesine, işe başlatmama tazminatından davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu olmasına karar verilmiştir.

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

Taraflar arasında uyuşmazlık konuları feshin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı hususu ile davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçerli olarak kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığıdır.

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümü ancak teknolojik sebeplerle uzmanlık gereken işin varlığı halinde verilebilecektir. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırılması yönünde kanun koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesinin 7. ve 8. fıkralarında tamamen aynı biçimde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır.

Alt İşverenlik Yönetmeliği’nin 11. maddesinde de asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı Kanun’un 2. maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir.

Dosya içeriğinden, davacının 05.08.2005-28.12.2011 tarihleri arasında davalı işveren Arı Tel ve Çivi San. Ltd. Şirketinde çalıştığı, iş sözleşmesinin çalışmalarından ve davranışlarından dolayı işletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeple geçerli sebep belirtilerek feshedildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece feshin geçerli sebebe dayanmadığının kabulü ile davalıların müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmesi doğrudur. Ancak mahkemece davacının hangi şirkette işe iade edildiği açıkca belirtilmemiştir. Davacının davalı Arı Tel ve Çivi San. Ltd. şirketinde çalıştığı anlaşılmakla bu şirketteki işine iadesine karar vermek gerekmektedir. Bu sebeple mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.