Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/26410 K.2013/22039

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... Karakülah tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalı üniversiteye ait işyerinde kayden değişen altişveren şirketler işçisi olarak radyoloji sekreteri göreviyle çalıştığını, davalı ve dava dışı alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaaya dayandığını, iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ve fark aylık ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalı vekili, müvekkilinin ihale makamı konumunda olup, davacının yüklenici firma işçisi olduğunu, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığı, iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın feshedildiği gerekçesiyle kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücret alacakları hüküm altına alınmış, fark ücret alacağına yönelik talep hakkında ise ücret bordrolarının ihtirazı kayıtsız imzalanması nedeniyle talebin reddine karar verilmiştir.

Karar, taraflar vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesince, davacının aylık ücret miktarının tespiti bakımından, davalıya ait işyerinde aynı unvanla çalışan rektörlük işçisi olup olmadığı ve varsa ne kadar ücret aldığı yönünde araştırma sonuçlandırmadan karar verilmesi hatalı görülerek araştırmaya yönelik bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının aylık ücret miktarının tespiti noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacı taraf, davalı asıl işveren üniversite ile değişen alt işveren şirketler arasındaki ilişkinin muvazaaya dayalı olduğunu beyanla, alması gerekli aylık ücret miktarının davalı üniversitenin emsal işçisi nazara alınarak tespit edilmesini talep etmektedir. Asıl işveren ve alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayalı olduğu, davacının gerçek işvereninin davalı üniversite olduğu hususları bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda, davacı tarafından emsal işçi olarak gösterilen dava dışı Sevin Kalender isimli çalışan, emsal işçi olarak kabul edilmiş ve davacının alması gerekli aylık ücret miktarı belirlenmiştir.

Ne var ki, emsal işçi ücretinin tespitine yönelik yapılan araştırma yetersiz olduğu gibi, davalı vekilinin emsal işçi olarak esas alınan şahsın, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'na tabi memur olduğuna yönelik itirazlarının nazara alınmaması da hatalıdır.

Anılan sebeple, insan kaynakları uzmanı bilirkişi marifetiyle işyerinde, işyeri kayıtları incelenerek, davacı ile aynı dönemde aynı veya benzer konumda çalışan ve aynı kıdeme sahip davalı Rektörlük tarafından çalıştırılan işçiler olup olmadığı varsa isim, ünvan ve ne miktarda ücret aldıkları tespit edilmeli neticeye göre, davacının alması gerekli aylık ücret miktarı belirlenmelidir.

Davalı bünyesinde, davacıyla aynı ya da benzer işi yapan işçi olmaması halinde ise, bozma öncesi hükümdeki gibi karar verilmelidir.

3-Kabule göre de, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 177. maddesi uyarınca, ıslah, tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir. Bozmadan sonra yapılan yargılamada dava ıslah edilemez. Hal böyleyken, Mahkemece, bozma kararından sonra yapılan ıslahın nazara alınarak, alacakların hüküm altına alınması hatalı olmuştur. Yukarıda yazılı sebeplerden, eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.