Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/26584 K.2013/20838

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde çalışmakta iken iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, alacak ve tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş, bilirkişi raporu doğrultusunda taleplerini artırarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davacının 05.08.2008 tarihinde işe başlayıp 30.05.2009 tarihinde kendi isteği ile işten ayrıldığını, tüm haklarını aldığına dair ibraneme verdiğini belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının, davalıya ait işyerinde 04.072001-30.05.2009 tarihleri arasında 7 yıl, 9 ay, 5 gün çalıştığı, işverenden zam talep ettiği, işverence kabul edilmeyince de işten kendi isteği ile ayrıldığı, ibraname imzaladığı, kıdem tazminatını aldığı, buna göre kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamadığı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı süresi içinde davacı temyiz etmiştir.

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.İşçinin ödenmeyen işçilik hakları sebebiyle iş sözleşmesini haklı olarak feshedip feshetmediği konusu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İşçinin emeğinin karşılığı olan ücret işçi için en önemli hak, işveren için en temel borçtur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinin dördüncü fıkrasında, ücretin en geç ayda bir ödeneceği kurala bağlanmıştır. Bireysel ya da toplu iş sözleşmesinde kararlaştırılmadığı ./..

sürece işçinin ücreti bir ay çalışıldıktan sora ödenmelidir. Ücretin ödenmediğinden söz edebilmek için işçinin kanuna da sözleşme ile belirlenen ücret ödenme döneminin gelmiş olması ve işçinin bu ücrete hak kazanması gerekir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. maddesinin (II) numaralı bendinin (e) alt bendinde sözü edilen ücret, geniş anlamda ücret olarak değerlendirilmelidir. İkramiye, prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil gibi alacakların ödenmemesi durumunda da işçinin haklı fesih imkânı bulunmaktadır.

Bireysel veya toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan aynî yardımların yerine getirilmemesi de (erzak ve kömür yardımı gibi) bu madde kapsamında değerlendirilmeli ve işçinin “haklı fesih” hakkı bulunduğu kabul edilmelidir. İşçinin sigorta primlerinin hiç yatırılmaması veya eksik bildirilmesi, sosyal güvenlik hakkını ilgilendiren bir durum olsa da sigorta primlerinin hiç yatırılmaması, eksik yatırılması veya düşük ücretten yatırılması hallerinde de işçinin haklı fesih imkânı vardır.

Somut olayda, davacının dava dilekçesinde fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti talep ettiği, mahkemece davacının bu alacaklara hak kazandığının tesbit edildiği anlaşılmış olup, davacının işi kendisinin bıraktığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, davacının, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödenmemesi 4857 sayılı Kanun'un 24/II. maddesince işçinin haklı sebeple iş sözleşmesini fesih şartlarını oluşturduğu, buna görede davacının kıdem tazminatına hak kazandığı düşünülmeden hatalı yorum ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.