Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/27245 K.2014/36914

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde montaj işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesini 2011 yılı Ocak ayından beri vardiya primi alacağının ödenmemesi üzerine feshettiğini belirterek, müvekkilinin kıdem tazminatı ve vardiya primi alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, işyerinde vardiya primi uygulamasının varlığının ispatlanamadığı gerekçesiyle istekler reddedilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, işyerinde vardiya primi uygulaması bulunup bulunmadığı, buna bağlı olarak iş sözleşmesinin işçi tarafından feshinin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı hususları uyuşmazlık konusudur.

Dosya içeriğine göre, iş sözleşmesi, işçi tarafından, vardiya primlerinin ödenmemesi sebebine dayanılarak feshedilmiştir. Söz konusu ödemenin varlığına ilişkin iş sözleşmesi ya da başka bir yazılı delil mevcut değildir. Yargılama sırasında dinlenen davacı şahitlerinden bir tanesi işverene ait ikinci işyerinde gece vardiyasında saat ücretinin daha fazla olduğunu, davacının da bu işyerinde çalıştığını beyan etmiştir. Bilirkişi tarafından yapılan hesaplama fazla mesai ücretine ilişkin olup, dava konusu uyuşmazlıkla ilgisi bulunmamaktadır. Mahkemece işveren belgeleri nezdinde ve her iki taraf şahitleri yeniden ayrıntıyla dinlenerek, davacının hangi işyerinde, hangi vardiyada çalıştığı araştırılmalıdır.

Gece çalışmasında farklı ücret ödendiği şahit anlatımı ile sabittir. Şahitlerin yeniden dinlenmesi sırasında ne miktarda ödendiği de netleştirilmeli, sonucuna göre ve diğer delillerle birlikte değerlendirilerek feshin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya konulmalıdır. Yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: