Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/27515 K.2014/36284

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş sözleşmesinin 29.06.2011 tarihinde kanuni olmayan, dayanaksız bir şekilde feshettiğini, sözleşmenin feshinin gerçek sebebinin müvekkilinin 2011 yılına ait kanuni hak ve her türlü alacağından, kıdem tazminatı talebinden feragat sonucunu doğuracak şekilde düzenleme getiren maddelere imza atmak istememesinden kaynaklandığını, müvekkiline atfedilen isnatların asılsız olduğunu beyanla kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının, iş sözleşmesinin haklı sebeplerle feshedildiğini, davacının çalışması boyunca bir güvenlik işçisinden beklenen özeni ve dikkati göstermediğini, bu sebeple defalarca tutanaklar tutulduğunu, sözlü ve yazılı uyarıldığını, ancak davacının davranışlarını sürdürdüğünü, feshin haklı olması sebebiyle davacının kıdem ve ihbar tazminatı adı altında istemde bulunamayacağını, davacının fazla mesaisinin ve yıllık izin ücret alacağının bulunmadığını beyanla davanın reddini talep ettiklerini beyan etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın davalı tarafından sona erdirildiği, diğer taleplerine ilişkin alacakları da olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma ücreti alacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır .

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının fazla mesai alacağına hak kazandığı anlaşılmakta ise de, bilirkişi tarafından iki vardiyadan birinde oniki saat fiili çalışmadan bir saat ara dinlenme düşülerek yapılan hesaplamaya itibar edilerek hüküm kurulması isabetli görülmemiştir. Yargıtay'ın içtihatlarıyla istikrar kazanmış uygulamalarına göre onbir saati aşan çalışmalarda ara dinlenme süresinin bir buçuk saat kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken hatalı hesaplamaya itibar edilerek hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının uzun bir süre için hesaplanması, işçinin çalışma süresi içerisine hastalık izin mazeret gibi sebeplerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Yargıtayca son yıllarda takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Ancak hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir.

Davacı davalı şirkete ait işyerinde 20.12.2008-29.06.2011 tarihleri arasında güvenlik görevlisi olarak çalışmıştır. Davacı işyerinde fazla çalışma yaptığını iddia ederek fazla çalışmaları karşılığı ücret alacağı isteğinde bulunmuş, karara esas alınan hesap raporunda davacı şahitlerinin beyanlarına göre davacının haftalık fazla çalışması hesaplanmakla tutar üzerinden mahkemece % 20 oranda takdiri indirim yapılarak fazla çalışma ücreti isteği hüküm altına alınmıştır.

Dosya içeriğine göre davacının işyerinde yaptığı işin niteliğine, dosya durumu ve şahit beyanlarına göre davalı işyerinde fazla mesai yapıldığı yönündeki iddiası doğrulanmakta ise de mahkemece fazla çalışma ücretinden yapılan takdiri indirim yetersiz kaldığından davacının çalışma şartları dikkate alınarak hesaplanan tutar üzerinden daha fazla bir takdiri indirim takdir edilerek fazla çalışma ücret alacağı hüküm altına alınmalıdır. Mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Sonuç: