Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/27571 K.2013/20694

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacının davalı işyerinde 01.04.2003-10.10.2012 tarihleri arasında özürlü kadrosunda çalıştığını, iş sözleşmesinin işyerindeki tüm işlerin çok ağır ve tehlikeli işler kapsamında olduğu, hafif iş tarifine uygun herhangi bir pozisyon bulunmadığı gerekçesiyle sonlandırıldığını, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davacının özürlü kadrosunda çalıştığını, 18.09.2009'a kadar stok hazırlama sahasında topuk işçi olarak çalıştığını, daha sonra davacının rahatsızlığı sebebiyle makinada çalışmasının tehlike yaratacağını bildirdiğinden bu tarihten sonra işe verilmeyerek ofiste oturtulduğunu, davalı işyerinde bütün işlerin çok ağır ve tehlikeli olduğunu göz keskinliğini gerektirmeyecek bir iş bulunmadığını, haklı ve geçerli olarak sona erdirildiğin davanın reddini talep etmektedir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davalı işyerinde davacının gözündeki rahatsızlık da dikkate alındığında davacı tarafından yapılabilecek nitelikte işler olduğu ve davacı için bir risk oluşturmadığı ve davalı tarafından davacının bu pozisyonlarda değerlendirildiğine dair ya da değerlendirilmek istenildiğine dair bir delilin dosyaya sunulmadığı, feshin son çare olma ilkesine de uyulmayarak iş sözleşmesinin feshedildiği ve geçerli bir sebebe dayanıldığının da ispatlanamadığı ve ortada haklı ve geçerli bir fesih bulunmadığı kanaatine varılmakla davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Somut olayda dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının 2011-2012 yıllarında uzun süreli rapor kullandığı, dosyada mevcut uzun süreli rapor örnekleri gözönünde bulundurulduğunda, davacının haklı fesih sebebi oluşturmayacak şekilde ancak belirli ./..

aralıklarla süreklilik arz edecek şekilde rapor aldığı, davacı işçinin bu eyleminin 4857 sayılı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmamakla birlikte, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen davranışlar niteliğinde olduğu işverenden iş ilişkisini sürdürmesini beklemeyeceği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca işverence yapılan feshin geçerli sebebe dayandığı gözetilmeden yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.