Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/27660 K.2014/36234

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacılar vekili, davacıların murisi mütevefa işçinin 06.12.2004-16.02.2011 tarihleri arası davalı işyerinde kuaför olarak çalıştığını, mütefeva işçinin son aylık ücretinin net 1.850,00 TL olduğunu, davalı tarafından mirasçılara yapılan kıdem tazminatı ödemesinin eksik olduğunu fark kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacıların murisinin 06.12.2004-16.02.2011 tarihleri arası davalı işyerinde çalıştığını, vefatı üzerine iş sözleşmesinin sona erdiğini, ücretinin bordrolarda yazılan kadar olduğunu ve yıllık izinlerini kullandığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava konusu fark kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağı taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacıların murisi mütevefa işçinin ücreti konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı taraf, işçinin ücretinin net 1.850.00 TL olduğunu ileri sürmüştür. Davalı taraf işçinin asgari ücretle çalıştığını savunmuştur. Mahkemece karara esas teşkil eden bilirkişi raporunda ücret, işçinin kıdemi ve işyerinin bulunduğu yer gözetilerek iki seçenekli olarak hesaplanmıştır. Birinci seçenekte işçinin ücreti davacı ve davalı şahitlerinin beyanlarının ortalaması alınarak brüt 2.339,00 TL olarak kabul edilmiş, ikinci seçenekte ise davalı şahit beyanına göre brüt 1.885,00 TL olabileceği değerlendirilerek hesaplama yapılmış, mahkemece işçinin ücretinin, davacı ve davalı şahit beyanlarının ortalaması alınarak tespit edilen aylık brüt 2.339,00 TL olduğu kabulüne göre karar verilmiştir.

Davacı şahitlerinin iş yerinde çalışmadığı, bilgilerinin duyuma dayandığı ve işçinin ücretini bilemeyecekleri değerlendirmeksizin, davacı şahit beyanları dikkate alınarak tespit edilen ücretin kabulü isabetsiz olmuştur. İşçinin ücretinin davalı şahit beyanı dikkate alınarak, bilirkişi raporunun ikinci seçeneğine göre belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.