Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/2771 K.2013/5984

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin 19.04.2011 tarihinde feshedildiğini feshin geçersiz olduğunu, feshin kaçınılmazlığı ve son çare olduğu ilkesine uyulmadığını, davacıdan sonra işe girenlerin dahi iş sözleşmesinin sona ermediğini, belirterek davacının iş sözleşmesinin feshinin geçersizliği ile işe iadesine ve tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Dava dilekçesi davalıya usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalı vekili, karşılıklı anlaşma ile davacının iş sözleşmesinin sona erdiğini davacıya tüm haklarının ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacının 10.08.1998-19.04.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı davacının iş sözleşmesinin ekonomik gerekçeler ile feshedildiği davanın süresinde açıldığı davacının iş sözleşmesi feshedilirken sosyal seçim kriterine uyulduğuna ilişkin bir belgenin davalı tarafça sunulmadığı gibi son çare ilkesine uyulduğuna fesihten önce tüm tedbirlerin alındığına ilişkin belgede sunulmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, işe başlatmama tazminatı olarak sekiz aylık brüt ücreti tutarı olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yazılı gerekçe ile davacının işe iadesine karar verilmesi doğrudur. Ancak, davacının işyerindeki çalışma süresi oniki yıl sekiz aydır. Mahkemece davacıya sekiz aylık ücret tutarında işe başlatmama tazminatı verilmiştir. Yargıtay'ın süreklilik kazanmış içtihatlarına göre davacının kıdemine göre verilmesi gereken işe başlatmama tazminatı davacının beş aylık brüt ücreti üzerinden tespit edilmelidir. Mahkemenin bu hususa dikkat etmeden davacının sekiz aylık ücreti tutarında işe başlatmama tazminatına karar vermesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle 4857 sayılı Kanun'un 20/3. maddesi gereğince yerel mahkemece verilen kararın bozularak ortadan kaldırılması ve dairemizce aşağıda yazılı hükmün kurulması gerekmiştir.