Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/28166 K.2014/36739

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde 15.10.2002-15.10.2012 tarihleri arasında 2.822,47 TL ücretle çalıştığını, 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/5. maddesince işten ayrıldığını, yıllık izin ücreti ve son yılın ikramiyesini ödemediğini, davalı aleyhine Çanakkale 1. İcra Müdürlüğünün 2013/220 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattığını, davalının, borcu kısmen kabul ederek 486,82 TL yıllık izin ücreti, 914,57 TL ikramiye alacağı olmak üzere 1.401,39 TL ödediğini ve takibe itiraz ettiğini, itirazın haksız olduğunu beyanla, Çanakkale 1. İcra Müdürlüğünün 2013/220 esas sayılı icra takibine yapılan kısmi itirazın iptaline ve takibin devamına, davalının alacak miktarının % 20 sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işverence yıllık izin ücreti adı altında icra dosyasına yapılan ödemenin mahsup edilmesi gerekip gerekmediği noktasındadır.

Uyuşmazlığın kanuni dayanağı 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 100-102. maddeleridir. İş sözleşmesinden doğan para borçlarının kısmi ifasında mahsubun ne şekilde yapılacağı ile ilgili İş Kanununda özel bir düzenleme bulunmadığından Borçlar Kanunu'nun genel hükümleri kapsamında sorun çözümlenmektedir. İşçinin işverenden bir alacağının bulunduğu durumda kısmi ödeme nedeniyle mahsup işlemi 6098 sayılı Kanun'un 100. maddesi çerçevesinde yapılacaktır.

Somut olayda, davalı işverence, takip sonrasında yıllık izin parası adı altında brüt 2008-125 TL, 2009-130 TL, 2010-135 TL, 2011-140 TL, 2012-150 TL olmak üzere 680,00TL ödeme yapılmıştır. Mahkemece, bu ödemeler toplu iş sözleşmesi gereği davacıya ödenmesi gereken "izin yol parası" ve "maktu" ödeme olarak kabul edilerek, yıllık izin ücretinden mahsup edilmemiş ise de, ödenen bu miktarların yıllık izin ücreti adı altında yapılmış olması ve "izin yol parası" veya "maktu" ödeme olduğuna dair delil bulunmaması karşısısında, bu miktarların mahsubu gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.