Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/28656 K.2015/4700

...

DAVA

Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ücreti, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı ve davalıla.... ile ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili; iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, alacak ve tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı ... vekili, husumet itirazında bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, iş sözleşmesinin iş bitimi sebebiyle feshedildiğini, fazla çalışma yapılmadığı, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil izni ve yıllık izinlerin kullandırıldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., husumet itirazında bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının 13.05.2010-06.09.2011 tarihleri arasında (31.12.2010-11.01.2011 tarihleri arası hariç olmak üzere) davalılara ait işyerinde 1.850,00TL net ücretle çalıştığı, iş sözleşmesinin işverence iş bitimi sebebiyle haksız olarak feshedildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, yıllık izin ücreti alacağı olduğu, fazla çalışma yaptığı, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatillerde çalıştığı, havaalanı yapım işinin .... tarafından değil, ... tarafından ihaleye çıkarıldığı, üst işverenin ... olduğu,

buna göre davalı ... hakkında açılan davanın husumet yokluğu sebebiyle reddi gerektiği, davalı ... ile diğer davalı ...Ş. arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu, alacaklardan birlikte sorumluluklarının olduğu gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde taraflar temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacağı bulunup bulunmadığı. ıslah ile artırılan alacak miktarlarına faiz yürütülmesi gerekip gerekmediği konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

a)Dosya içeriğinden, işyerinde 01 Aralık-01 Nisan ayları arasında çalışma olmadığı anlaşılmaktadır. Fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının bu çalışılmayan süre dışlanarak belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

b)Fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Somut olayda, alacaklar tanık beyanlarına göre belirlendiği, bir yıldan fazla süre için hesaplandığı ve miktarların yüksek olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, alacaklardan indirim yapılması doğru ise de, 2/3 oranında indirim fazla olmuştur. %30 dan aşağı olmamak üzere indirim yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması yanlış olmuştur.

c)Mahkemece, davacının çalışma süresine göre ondört günlük yıllık izin ücreti alacağı olduğu kabul edilmiş ise, işyerinde çalışma olmayan ve işçilerin serbest kaldığı 1 Aralık-01 Nisan ayları arasındaki dönemde işçilere ücret ödendiği dikkate alındığında, yıllık izinlerin ücret ödenen bu serbest kalınan sürelerde kullanıldığının kabul edilmesi ve talebin reddedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

3-Davacı, davasını ıslah ederek talep miktarını bilirkişi raporuna göre artırmış fakat ıslah edilen kısımlara ilişkin olarak faiz talebinde bulunmamıştır. Islaha konu usul işlemi dava dilekçesi olup, davacının dava dilekçesindeki diğer unsurların aynen devam ettiği yönünde iradesinin mevcut olduğu, bunun ayrıca ve özel olarak belirtilmesinin gerekmediği kabul edilmelidir.

Dava konusu miktarın artırılması suretiyle davanın kısmen ıslahı ile ek dava bazı yönlerden benzerlik gösterse de, esas itibariyle farklı müesseseler olduklarından ıslahla ilgili sorunların yine ıslah müessesi çerçevesinde çözümlenmesi gerekir. Başka bir anlatımla kısmi ıslahla ortaya çıkan hukuki sorunların ek dava müessesi ile çözümlenmesi her zaman doğru olmaz.

Bu bağlamda temerrüt dolayısıyla faizin başlangıcı ve zamanaşımına ilişkin sorunların çözümü yönünden kısmi ıslah ile ek dava paralellik göstermekte ise de, ek davada faize karar vermek için gereken talep şartı kısmi ıslahta aranmamalıdır. Başka bir anlatımla, dava dilekçesinde faiz istenmiş olması kaydıyla, miktar artırmak suretiyle yapılan kısmi ıslahta ayrıca faiz istenmesi gerekmez.

Hal böyle olunca, ıslah edilen alacak miktarları yönünden de faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

...