Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/30175 K.2015/3822

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti: Davacı, iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davanın reddini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Taraflar arasında, fesih konusu ihtilaflıdır.

Somut olayda davacı işçi, davalı iş yerinde Ekim 2004 ile 04.11.2010 tarihleri arasında usta olarak çalıştığını, ilk iki yıl sahibi ve ticari yeri aynı olan ancak farklı ticaret unvanlı şirketler tarafından sigortasının ödendiğini iddia etmiş, davalı vekili ise, davacının .... Şirketinde Şubat 2006 ile Eylül 2007 ve Aralık 2009 ile Kasım 2010 döneminde çalıştığını, davalı iş yerinde Ekim 2007 ile Eylül 2009 tarihleri arasında çalıştığını savunmuştur.

Mahkemece, davacının, davalı iş yerinde 01.10.2007-12.09.2009 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilmiştir. Davacının iddia ettiği çalışma süresi boyunca aynı iş yerinde çalışıp çalışmadığı ve iş yerinin davalı işverenle dava dışı Kaya Limited Şirketi arasında el değiştirip değiştirmediği varsa iş yeri devrininin bulunup bulunmadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulmadan davalı işverenin ihbar ve kıdem tazminatlarından sorumlu tutulması hatalıdır.

./.. -2-

3-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda mahkemece, davacının yaz döneminde 08:30-21:00 saatleri arasında çalışarak onsekiz saat fazla çalıştığı, kış döneminde ise haftanın dört günü 08:30-18:00 saatleri arasında, haftanın iki günü de birbuçuk saat daha fazla çalışıp toplam dokuz saat fazla çalıştığı kabul edilmiş ise de, dosya kapsamı ve şahit beyanları doğrultusunda, davacının fazla çalışma alacağının yaz dönemi için hüküm altına alınması dosya içeriğine uygun ise de kış dönemi için fazla çalışma yapıldığının işçi tarafından ıspatlanamadığı düşünülmeden karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir

Sonuç:

...