KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2013/30754 E., 2014/13741 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mayıs 2014
- Mahkemesi
- İzmir 3. İş Mahkemesi
- Tarihi
- 30/05/2013
- Numarası
- 2011/416-2013/322
Karar Metni
243 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, asıl işveren olan davalı B.. B..na ait iş yerinde değişen alt işverenlere bağlı olarak 03.04.2009-19.02.2011 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız fesih edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı B.. B.. vekili, ihale makamı konumunda olan müvekkili kurumun işçilik alacaklarından sorumlu tutulamayacağını, davacının yüklenici firmalara bağlı olarak 12.06.2009 tarihinde çalışmaya başladığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının asıl işveren olan davalıya ait işyerinde 12.06.2009 tarihinde çalışmaya başladığı, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut olayda, davacının 03.04.2009-12.06.2009 tarihleri arasında davalı B.. B..na ait işyerinde çalıştığını ispatlayamadığı kabul edilerek 12.06.2009-19.02.2011 tarihleri arasında gerçekleşen çalışma süresine göre belirlenen kıdem, ihbar ve yıllık izin ücret alacağına hükmedilmesine rağmen, 03.04.2009-12.06.2009 tarihleri arasında çalışma dönemi için hesaplanan aylık ücret alacağı isteminin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.
Sonuç:
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2013/30754, K. 2014/13741, 20 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama