Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/30779 K.2015/3614

...

DAVA

Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile, izin, fazla çalışma ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, iş yerinde yetmiş kadar işçi çalıştığını, izinlerin belli bir sistem dahilinde kullandırıldığını, davacının 03.08.2009- 13.08.2009 tarihleri arasında on gün izin kullandığını, izin bitiminde işe başlamadığını 13.08.2009, 14.08.2009 ve 15.08.2009 tarihlerinde mazeret bildirmeden işe devam etmediğini belirterek iş sözleşmesinin devamsızlık yaptığı için haklı sebeple feshedilğinı savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının insan hayatında sıklıkla karşılaşılmayan nişan törenini yapmak ve kalan izin hakkını kullanmak için önceden işverenine haber verdiği halde işveren tarafından işlerin aksayacağı belirtilerek aynı işi yapan işçilere durumun tebilği ile izinlerin kaydırılması , değiştirilmesi vb yollar araştırılmaksızın feshin son çare olma ilkesine aykırı haraket edildiği gerekçesi ile davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

./.. Temyiz: Kararı davalı temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedilip feshedilmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25 II- (g) bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü, yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

Somut olayda tampon tamircisi olarak çalışan davacının iş sözleşmesi; izin bitiminde işe başlamaması ve 13.08.2009-15.08.2009 tarihleri arasında devamsızlık yapması sebebi ile tazminatsız ve bildirimsiz feshedilmiştir.

Dosya içeriğine göre 03.08.2009-13.08.2009 tarihleri arasında izinli olan davacının nişan töreninin 13.08.2009 tarihine alınması sebebi ile yıllık izninin geri kalan süresi için 13-14-15.08.2009 tarihlerinde izin istediği ve işverence kabul edilmediği anlaşılmaktadır. Bu sebeple davacının izin bitimi olan 13.08.2009 tarihinde işe başlamadığı ve belirtilen günlerde devamsızlık yaptığı izin formu, devamsızlık tutanakları, alınan savunması ve tüm dosya kapsamı ile sabittir.

Hal böyle iken mahkemece feshe son çare başvurulmadığı gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne karar verilmesi isabetsizdir. Zira İşverenin vereceği talimatlarla, Anayasa ve kanunların emredici hükümleri ile toplu ve bireysel iş sözleşmeleri hükümlerine aykırı olmamak üzere, işin yürütümü ve işçilerin işyerindeki davranışlarını düzenleyebilme hakkına yönetim hakkı denir.

Davacının kalan izinlerini kullanma talebinin kabul edilmemesi ve izinlerin kullanım şekli ya da sistemi işverenin yönetim hakkı kapsamında yer almaktadır. İş sözleşmesinin feshi haklı sebebe dayandığından kıdem ve ihbar tazminatının reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile kabulü usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

...