KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2013/31633 E., 2015/6125 K.·Avukat ...
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Dava
- Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin müvekkili tarafından her türlü alacakları ödenmek suretiyle haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini haklı sebeple feshetmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında, davacının aylık ücretinin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık ilkesine aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.
Somut olayda, davacı dava dilekçesi ile ne kadar aylık ücret aldığına dair bir beyanda bulunmamış, bilirkişi raporunda da sigorta kayıtlarına göre belirlenen aylık ücrete yemek yardımı ilavesi ile hesaplanan ücret hükme esas alınmıştır. Mahkemece taleple bağlılık ilkesine aykırı olacak şekilde, davacının aylık ücretine dava dilekçesi veya ıslah dilekçesi ile talep etmediği halde yemek ücreti ilavesi ile belirlenen giydirilmiş ücret üzerinden sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2013/31633, K. 2015/6125, 19 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama