KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2013/3204 E., 2014/2666 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Şubat 2014
- Mahkemesi
- İstanbul Anadolu 4. İş Mahkemesi
- Tarihi
- 22/11/2012
- Numarası
- 2011/369-2012/1127
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1- Davalı .. Turizm Taşımacılık Temizlik ve Güvenlik Sistemleri Tic. Ltd. Şti.'nin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;
5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 118/1, 343. ve 365. maddeleri uyarınca, dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyiz yapılmış sayılır.
Yasanın 344. maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken, başvuru harcı ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir.
Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir. Bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması hâlinde, 346. maddenin ikinci fıkrası hükmü kıyas yoluyla uygulanır.
Somut olayda, mahkeme kararı, 31.12.2012 tarihinde usulüne uygun olarak davalıya tebliğ edilmiştir.
Temyiz dilekçesi yasada öngörülen 8 günlük süre geçirildikten sonra ibraz edilmiştir. Davalının temyiz talebinin reddine, nispi temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,
2- Davalı ... Temizlik Sosyal Hizmetler Ticaret A.Ş. vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2013/3204, K. 2014/2666, 18 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama