Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/32368 K.2015/4743

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin 03.10.2007 tarihinde davalı şirkette çalışmaya başladığını, davacının ücretlerinin ödenmemesi üzerine iş sözleşmesini haklı sebeplerle feshettiğini beyanla kendisine ödenmeyen kıdem tazminatı, ücret, hafta tatili, asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının kıdem tazminatının ödendiğini, davacının buna dair tazminat bordrosu ve hesap pusulasını imzaladığını ve işvereni ibra ettiğini, davacının asgari geçim indirimi alacaklarının ödendiğini, iş yerinde pazar günlerinde çalışma yapılmadığını, bu sebeple davacının hafta tatili çalışması ücret alacağı olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ile alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, hesaplanan kıdem tazminatı, ücret, asgari geçim indirimi ve hafta tatili alacağı taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafça kanuni süresi içinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıya dava konusu kıdem tazminatı alacağı ile ilgili ödeme yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davalının dosyaya ibraz ettiği kıdem tazminatı bordrosu, düzenleme tarihi bulunmadığı gerekçesi ile değerlendirilmemiştir. Söz konusu belgedeki imzanın davacıya ait olduğu, üzerinde yazılı tutarın nakit olarak ödendiğine dair davalı şirketin ticari defterlerinde kayıt bulunduğu kabul edildiği halde belgede yazılı miktarın davacının hesaplanan kıdem tazminatı alacağından mahsup edilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Dosya içeriğinden davacı işçinin, 03.10.2007-03.05.2010 tarihleri arasında davalı iş yerinde çalıştığı, hafta tatili çalışmasının ispatı konusunda, dosya içerisinde, iş yerindeki çalışma düzenini gösterir iş yeri kayıtlarının bulunmadığı, davacının fazla

mesaisinin tanık beyanlarına göre tespit edildiği anlaşılmış olup, dosya kapsamında dinlenen davacı tanıklarının iş yerinde çalıştıkları sürelere göre davacının çalışma süresinin tamamında çalışma düzenini bilebilecek durumda olmadıkları, bu sebeple 03.10.2007-03.05.2010 tarihleri arası iki yıl yedi aylık çalışma döneminin sadece bir yıllık kısmında hafta tatili çalışmasının ispatlandığının anlaşılmasına göre, hafta tatili ücretinin bu dönemle sınırlı olarak hesaplanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.