Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/32454 K.2014/25566

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalıya ait işyerinde çalışırken haksız olarak işten çıkarıldığını belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ile prim alacaklarını istemiştir.

Davalı, davacının şirket müşterisi ile parasal ilişkiye girdiğinden haklı sebeple sözleşmenin feshedildiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, kesinleşen işe iade davası dosyasına göre işverence yapılan feshin geçerli sebebe dayandığı, haklı sebep oluşturacak boyutta olmadığından kıdem ve ihbar tazminatı talebinin kabulüne, ispat edilemeyen fazla çalışma ücreti ve prim taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, davacının dava konusu alacaklarının artırılmasına yönelik olarak ıslah dilekçesi verdiği, mahkemece ıslah ile arttırılan miktarlara ilişkin karar verildiği, ancak ihbar tazminatında bu arttırılan kısmın faizsiz hükmedildiği anlaşılmıştır. Her ne kadar davacı, ıslah dilekçesinde faiz talep etmese de dava dilekçesindeki talepleri geçerliliğini sürdürmektedir, nitekim ıslah dilekçesi ile dava dilekçesinde istenen faiz taleplerinin ortadan kaldırılması sözkonusu değildir. Mahkemece bu yön gözetilmeksizin ihbar tazminatının ıslah ile arttırılan kısmına faiz işletilmemesi hatalıdır.

3-Taraflar arasında davacının prim alacağına ve fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanamayacağı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, davalı tanığının üç ayda bir prim aldıklarını beyan ettiği göz önüne alındığında davacıya, diğer çalışanlara ne kadar prim verildiği veya verilip verilmediği yeterince araştırılmadan prim alacağı hususunda red kararı verilmesi isabetsizdir. Ayrıca fazla mesai hususunda da davacının yaptığı işin durumu uzman bilirkişi tarafından incelenip işlerini kendisinin ayarlayıp ayarlamadığı irdelenmeden hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.