Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/33230 K.2013/27554

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.03.1989 tarihinden beri Maliye Bakanlığı Sosyal Tesisler ve Hizmetler Şube Müdürlüğünde işçi olarak çalıştığını, 2006 yılında elli gün raporlu olması sebebiyle hizmetinin 315 gün olduğunu, 5620 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 2. bendi uyarınca geçici işçi olarak çalışmasının sürdüğünü, anılan maddeye göre müvekkilinin 2006 yılındaki çalışma süreleri esas alınarak her yıl yapılan vize işlemi ile çalışmasının devam ettiğini, davalının 10.11.2008 ve 04.12.2012 tarihli yazıları ile 2006 yılındaki çalışma süresinin 315 gün olması sebebiyle iş sözleşmesinin 50 gün süreyle askıya alındığını,

yapılan işlemin haksız olduğunu ileri sürerek, 10.11.2008 ve 04.12.2012 tarihli işlemlerin iptali ile müvekkilinin 2006 yılındaki raporlu geçen sürelerinin çalışma süresine eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, zamanaşımı ve görev itirazında bulunmuş, ayrıca 2006 yılında fiili çalışma süresinin 315 gün olduğunu ve raporlu geçen sürenin çalışma süresine eklenemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne, 04.12.2012 ve 10.11.2008 tarihli işlemlerin iptaline ve 5620 sayılı Kanun'un uygulanması yönünden, 2006 yılı çalışma süresine, raporlu geçen sürelerin eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 5620 sayılı Kanun'a göre geçici işçi statüsündeki çalışmada esas alınan 2006 yılındaki çalışma süresinin tespiti noktasındadır.

5620 sayılı Kamuda Geçici İş Pozisyonlarında Çalışanların Sürekli İşçi Kadrolarına veya Sözleşmeli Personel Statüsüne Geçirilmeleri, Geçici İşçi Çalıştırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 1. maddesinde bazı kamu kurum ve kuruluşlarında çalışan geçici işçilerin sözleşmeli personel pozisyonlarına veya sürekli işçi kadrolarına geçirilme şartı ve yöntemi düzenlenmiştir. Buna göre maddede belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarında çalışan işçinin sürekli işçi kadrosuna geçirilmesi için 2006 yılı içerisinde usulüne uygun olarak vizesi yapılmış geçici iş pozisyonlarında toplam altı ay veya daha fazla süreyle geçici işçi olarak çalışmış olmak gerekir.

Sözü edilen Kanunun 3. maddesine göre bu kanunun yayımı tarihinden itibaren 1. madde kapsamındaki idare, kurum ve kuruluşlarda geçici iş pozisyonlarında işçi çalıştırılamaz. Ancak mevsimlik ve kampanya işleri ile orman yangınıyla mücadele hizmetlerinde bir malî yılda altı aydan az olmak üzere vize edilecek geçici iş pozisyonlarında işçi çalıştırılabilir.

Bu şekilde çalıştırılacak işçiler için her malî yılda maddede belirtilen mercilerden geçici iş pozisyon vizesi alınması zorunludur. Sözkonusu vize işlemi yapılmaksızın geçici işçi çalıştırılamaz ve herhangi bir ödeme yapılamaz. İl özel idareleri ile bunların müessese ve işletmelerinde (Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre kurulmuş olan şirketler hariç) bu fıkra hükümlerine göre geçici işçi çalıştırılabilmesine ilişkin usûl ve esaslar İçişleri Bakanlığı tarafından belirlenir.

5620 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin birinci fıkrasına göre “Bu Kanunun 1. maddesinde belirtilen şartları taşımadıkları için sürekli işçi kadrolarına veya sözleşmeli personel statüsüne geçişi yapılamayan ve bu kanunun 3. maddesi kapsamına girmeyen geçici işçiler, ilgili idare, kurum ve kuruluşlarca bir malî yılda altı aydan az olmak üzere ve bu Kanunun 3. maddesinde belirtilen usûle göre vizesi yapılacak geçici iş pozisyonlarında çalıştırılmaya devam olunabilir.” Aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise “Sözleşmeli personel statüsüne geçmeyi kabul etmeyenler, 2006 yılındaki çalışma sürelerini aşmamak kaydıyla bu Kanun'un 3. maddesinde belirtilen usûle göre vizesi yapılacak geçici iş pozisyonlarında istihdam edilmeye devam olunurlar.”

Somut olayda, 01.03.1989 tarihinden beri davalı kurumda çalışan davacı, 21.06.2007 tarihli dilekçesi ile sözleşmeli personel statüsüne geçmeyi kabul etmeyerek 5620 sayılı Kanun’un geçici 1. maddesi uyarınca geçici işçi statüsünde çalışmaya devam etmiştir. Davalı bakanlık, davacının 2006 yılında almış olduğu elli günlük sağlık raporu sebebiyle, 5620 sayılı Kanun’un geçici 1. maddesinin 2. fıkrası gereğince vize işleminde esas alınacak 2006 yılı çalışma süresinin 315 gün olduğu gerekçesiyle, 2008 ve 2012 yılında vize işlemini 315 gün üzerinden gerçekleştirmiş ve elli gün süreyle iş sözleşmesini askıya almıştır.

Yukarıda ifade edildiği üzere anılan kanun, 1. maddede belirtilen kurumlarda 2006 yılı içerisinde altı ay veya daha fazla süreyle çalışan geçici işçileri kapsamaktadır.

5620 sayılı Kanun'un 1. maddesinin son cümlesine göre ise “2005 veya 2006 yıllarında aynı şartlarda çalışıp da askerlik, doğum veya sağlık kurulu raporuyla belgelendirilen sağlık sorunları sebebiyle iş sözleşmeleri askıda kalanlar da bu fıkra kapsamında değerlendirilir.” Şu halde, kanundaki açık düzenleme karşısında, sağlık raporu ile çalışılamayan günlerin, çalışma süresinden sayılması gerektiği tartışmasızdır.

Mahkemece, raporlu geçen sürelerin çalışma süresine eklenmesi gerektiği yönünde verilen karar doğru ise de idari işlemin iptaline karar verilmesi doğru olmamıştır. Bu anlamda, mahkemece davacının 2006 yılında raporlu olduğu elli günlük sürenin aynı yıldaki çalışma süresinden sayılması gerektiğinin tespiti ile yetinilmesi ve fazlaya dair istemin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde idari işlemlerin iptaline de karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 02.12.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, 5620 sayılı yasaya göre geçici işçi olarak çalışılan dönemde alınan sağlık raporu kapsamında hasta olarak geçirilen sürelerin de çalışma süresi kapsamında değenlendirilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava kabul edilmiş, davalı tarafın temyizi üzerine hüküm, Dairemizce oyçokluğu ile usuli yönden bozulmuştur. Bozma gerekçesinde, sağlık raporlu geçirilen sürelerin çalışma süresine eklenmesi isabetli görülmüş, sadece davacının bu yöndeki isteğinin davalı idare tarafından reddine dair idari işlemin iptaline karar verilmesinin yanlışlığına vurgu yapılmıştır.

Kanaatimizce yerel mahkeme kararı esasa ilişkin olarak da hatalıdır.

Zira 5620 sayılı Kanun'un geçici birinci maddesinin ikinci fıkrasına göre önceki yıl çalışılan süreler aşılmamak kaydı ile idare tarafından geçici işçi istihdam edilebileceği düzenlenmiştir.

Burada idareye bir takdir hakkı tanımaktadır.

Kanunda belirtilen süre üst sınırdır.

Sağlık raporlu olarak geçirilen süreyi de önceki yıl çalışma süresine ekleyerek idareyi zorlayıcı, onun takdir hakkını ortadan kaldırıcı tarz da hüküm verilmesi doğru değildir.

Geçici işçiler ile ilgili bu özel düzenlemeye öncelik verip, açılan tespit davasının reddine karar vermek gerekirken genel yasa olan 4857 sayılı İş Kanunu çerçevesinde değerlendirme yapmanın isabetli olmadığı kanısı ile sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz. 02.12.2013