Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/33790 K.2013/30657

Davacı ile davalı arasındaki dava hakkında İstanbul ... 7. İş Mahkemesince verilen 10.09.2012 tarih ve 2010/1117 esas, 2012/670 sayılı kararın taraflar vekillerince temyizi üzerine Dairemizce 04.07.2013 tarih ve 2012/25831 esas, 2013/16481 sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, davalı vekili onama kararının maddi hataya dayandığını ileri sürerek maddi hatanın düzeltilmesi ve hükmün bozulmasına karar verilmesi isteğinde bulunmuştur.

Maddi hatanın giderilmesi isteğini içeren dilekçe ve ekleri incelendi.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.02.1988 tarihli ve 1987/2-520 esas, 1988/89 sayılı kararında belirtildiği üzere Yargıtay'ca temyiz incelemesinin yapıldığı sırada dosyada bulunan bir belgenin gözden kaçırılması, maddi hata sebebi olarak açıklanmıştır. Ayrıca belirtmek gerekir ki, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 tarihli ve 1957/13 esas, 1959/5 karar ve 09.05.1960 tarihli ve 1960/21 esas, 1960/9 sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtay’ca maddi hata sonucu verilen bir karara mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtay’ın hatalı bozma kararından dönülmesi mümkündür.

Dairemizce daha önceki temyiz incelemesi sırasında, mahkemece kararın gerekçesinde davacının ücretinin brüt 2.557,38 TL olduğu belirtilmesine rağmen net 2.500,00 TL ücret üzerinden yapılan hesaplama sonuçlarının hükme esas alındığı, kararın gerekçesi ile kısa kararın birbiri ile çeliştiği hususunun gözden kaçtığı anlaşıldığından Dairemizin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararın maddi hataya dayanması sebebiyle ortadan kaldırılmasına karar verildi.

Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanunu'nun 297/2. maddesince, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece, 10.09.2012 tarihli kararın gerekçesinde davacının ücretinin brüt 2.557,38 TL olduğu belirtilmesine rağmen net 2.500,00 TL ücret üzerinden yapılan hesaplama sonuçlarının hükme esas alındığı, kısa karar ile kararın gerekçesinin çeliştiği kararın incelenmesinden açıkça anlaşılmaktadır. Konuyla ilgili 10.04.1992 tarihli ve 991/7

esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırı olup bozma sebebidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.