Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/34060 K.2015/9278

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin davalı iş yerinde 14.06.2002-13.01.2012 tarihleri arası çalıştığını, davacının son aylık ücretinin 1.300,00 TL olduğunu ve maaşının 457,99 TL'sinin elden makbuz karşılığında kalanının ise bankaya yatırıldığını, iş sözleşmesini primlerinin gerçek ücret üzerinden yatırılmaması üzerine müvekkili tarafından haklı sebeple feshedildiğini belirterek; ödenmeyen kıdem tazminatı, fazla mesai, genel tatil ve yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 14.06.2002 tarihinde davalı şirkette çalışmaya başladığını, davacının iş sözleşmesinin 26.01.2012 tarihinde devamsızlığı üzerine haklı sebeple feshedildiğini, davacının ücretinin bordrolarda gösterilen tutar olduğunu, davacının fazla mesai alacağının bulunmadığını, fazla mesai yapılan ayların bordrolara yansıtılmak sureti ile ödendiğini, yıllık izin cetvellerinin tutulduğu ve bu cetvellere göre davacının yıllık izinlerini kullandığını, bu sebeple yıllık izin ücreti alacağı olmadığını, genel tatil günlerinde izin kullandırıldığını veya bedelinin ödendiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu dikkate alınarak davacının kıdem tazminatı, fazla mesai, genel tatil ve yıllık ücretli izin alacağı taleplerinin kabulüne karar verilmiştir

Karar davacı ve davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla mesai ve genel tatil çalışması yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla mesai ve genel tatil çalışması yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla mesai ve genel tatil çalışması alacaklarının ödendiği varsayılır.

Fazla mesai ve genel tatil çalışmalarının ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla mesai ve genel tatil çalışması olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil çalışmasının yazılı delil ya da şahitle ispatı imkan dahilindedir.

Davacı işçinin, 14.06.2002-09.01.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı, mahkemece hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda, fazla mesai ve genel tatil ücreti tahakkuku bulunan imzalı ücret bordrolarına göre davacıya çalıştığı süre boyunca fazla mesai ve genel tatil çalışması alacaklarının ödendiği, söz konusu bordrolara göre davacının fazla mesai ve genel tatil çalışmasını ancak yazılı belge ile ispat edebileceğinin yerinde olarak tespit edildiği, buna karşı davacı tarafından ibraz edilen bir kısım yazılı belgelere dayanılarak davacı işçinin 2011 Ekim ve Kasım ayları için fazla mesai ve genel tatil çalışmasını ispatladığı kabul edilerek bu aylar için anılan alacaklar hesaplanmıştır.

Davacının sunduğu yazılı belgelerin, imzalı ücret bordrolarında gösterilenden daha fazla bir çalışmayı kanıtlamadığı anlaşılmakla, yeterli ve inandırıcı deliller ile ispatlanamayan fazla mesai ve genel tatil alacağı taleplerinin reddi gerekirken, kabul edilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.