Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/3411 K.2014/2091

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğinde bulunan, 2010 yılı Mart, Nisan ve Mayıs aylarına ait imzalı puantaj kayıtlarına göre, davacının bu aylarda hafta tatili ve genel tatillerde çalışmadığı anlaşılmaktadır. Belirtilen kayıtlar nazara alınmaksızın hafta tatili ve genel tatil alacaklarının hüküm altına alınması hatalıdır.

3-Fazla mesai alacağı yönünden de, 2010 yılı Mart, Nisan ve Mayıs ayına ilişkin imzalı puantaj kayıtlarındaki çalışma saatlerine göre, davacının belirtilen aylarda fazla çalışma yapmadığı anlaşılmaktadır. Yine imzalı ücret bordrolarına göre, 2009 yılı Temmuz ve Ağustos aylarında davacıya fazla mesai ücretinin tahakkuk ettirilerek ödendiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, belirtilen aylar dışlanarak belirlenecek fazla mesai alacağının hüküm altına alınması gerekirken, eksik inceleme ile hüküm tesisi hatalıdır.

4-Davacının, dosya kapsamında bulunan yıllık ücretli izin kayıt defterine göre, toplamda 28 gün yıllık ücretli izin kullandığı, ancak hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacaklarının hesabında yıllık izin kullanılan günlerin nazara alınmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, yıllık izin kullanılan tarihlere isabet eden fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacaklarının dışlanması suretiyle belirtilen alacakların hüküm altına alınması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: