Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/34444 K.2013/29392

Mahkeme, davanın görevsizliğine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, memur olarak ...'ne nakledildiği 07.10.2002 tarihine kadar olan dönem için kıdem tazminatı alacağının davalıdan tahsilini istemiştir. Birleşen dosya ile anılan dönem için emekli ikramiyesi dışında kalan kıdem tazminatı alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... A. Ş. vekili, davacının iş sözleşmesi ile çalışmadığını, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tabi kamu görevlisi olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının son statüsüne göre son kamu işverenine karşı yönelteceği bu tür davalarda idari yargının görevli olduğu gerekçesi ile yargı yolunun caiz olmaması sebebiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri" başlığı altındaki 331. maddesinin 2. fıkrasındaki "görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararlarından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder" düzenlemesi uyarınca yargı yolu ile

görevsizlik kararı sonucu verilen ret kararları henüz davayı esastan sonuçlandırmadığından davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde yargılama giderine de o mahkemece hükmolunmalıdır.

Anılan Kanun'un 323/ğ. maddesi gereğince yargılama giderlerinden sayılan vekâlet ücretine de görevsizlik kararında ayrıca hükmolunamaz. Mahkemece bu husus gözardı edilerek davacı aleyhine yargılama gideri yükletilmesi ve davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmesi doğru değildir. Ancak, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.