Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/34800 K.2015/9481

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini ödenmeyen işçilik alacakları sebebi ile haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile izin, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarını İstemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; davacının fazla çalışma talebi tanık anlatımlarına göre hesaplanıp hüküm altına alınmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos ve Eylül ayları yaz ayları kabul edilerek, davacının yaz aylarında haftada onsekiz, kış aylarında ise haftada oniki saat fazla çalışma yaptığı belirtilerek hesaplama yapılmıştır. Dairemizce incelemesi yapılan 2014/25015 esas ve 2015/9112 karar sayılı dava dosyasında da; aynı işyerinde çalışan işçinin yaz aylarında haftada onbeş saat, kış aylarında ise haftada dokuz saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir. Çalışılan işyeri aynı işyeri olup, çalışma şartları da aynı olduğundan, somut dosya yönünden de davacının yaz aylarında haftada

onbeş saat, kış aylarında ise haftada dokuz saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek sonuca gidilmelidir. Bu yön gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: