Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/35272 K.2015/13806

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette temizlik elemanı ve aşçı olarak çalıştığını, ücretinin düşürülmesini kabul etmediği için iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının damalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozmaya uyulup toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği diğer taleplerine ilişkin alacaklarının da olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının hesaplamaya esas alınan ücretinin doğru tespil edilip edilmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Asgari geçim indirimi, bireyin ya da ailesinin asgari düzeyde geçimi için zorunlu olan ve belirli esaslara göre tespit edilen kısmın toplam gelirden indirilerek vergi dışı bırakılması uygulamasıdır. Bu uygulama 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun 32. maddesinin 28.03.2007 tarihinde 5615 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenmesi neticesinde yürürlüğe girmiştir. Asgari geçim indirimi, vergi mükellefi ile devlet arasında vergi hukukunu ilgilendiren ilişkiden kaynaklanmakta olup, ücretin içindeki bir kısmın vergi kapsamı dışına çıkarılmasından ibarettir. Görüldüğü üzere asgari geçim indirimi ücret veya ücret eki niteliğinde olmayıp giydirilmiş ücretin belirlenmesinde dikkate alınamaz (Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, 2013/8059-2014/7572).

Somut olayda davacının ücreti tespit edilirken asgari geçim indirimi dahil 1.000,00 TL net ücret üzerinden brüt ücretin tespiti ve hesaplamaların bu tutar üzerinden yapılması hatalıdır. Davacının brüt ücreti davacı tarafından dosyaya sunulan bordroda görülmektedir. Bu ücretin esas alınması gerekirken asgari geçim indirimi dahil olan ödemeye göre hesaplama yapılması isabetsizdir.

3-Diğer taraftan davacının fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanırken davacının iddiası gibi çalıştığı kabul edilmiş ise davacı tanığı Kazım beyanına göre davacının 08:00-17:30 saatleri arasında çalıştığının kabulü dosya kapsamına uygun düşmektedir. Buna göre davacının fazla çalışma ücretinin hesaplanması gerekmektedir. Bunun yapılmaması hatalıdır.

Sonuç: