KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2013/37407 E., 2015/11038 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Mart 2015
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava
- Davacı, pazar ve bayram günleri fazla mesai, cumartesi günleri fazla mesai ile normal gündeki fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
326 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan faizleriyle birlikte tahsilini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Fazla çalışma ücreti alacağına uygulanması gereken faiz konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma ücreti alacağı ücret niteliğinde olup, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 34. maddesi gereğince, gününde ödenmemesi halinde bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmelidir.
Somut olayda, fazla çalışma ücreti alacağına bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmesi gerekirken işletme kredisi faizine hükmedilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2013/37407, K. 2015/11038, 19 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama