Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/4165 K.2013/4195

... ...

DAVA

Davacı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili, resmi tatil, yıllık izin, yol ücreti, kıyafet ücreti, yemek ücreti, sağlık giderleri karşılığı ve ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kesinleşen işe iade davası sonucu işe başlatılmadığını belirterek, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, yol ücreti, kıyafet ücreti, yemek ücreti, sağlık giderleri karşılığı alacak ve ikramiye alacağı istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dört aylık boşta geçen süre ücreti bakiye 1.788,65 TL olarak, yıllık izin ücreti de 589,63 TL olarak hesaplanmış ve toplam 2.378,28 TL işe iade davası gereği hak edilen alacaklar olduğu belirtilmiştir. Mahkemece, davacının talep ettiği 300,00 TL yıllık izin ücreti alacağının, dava tarihinden itibaren işlemiş olan yasal Faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine ve ayrıca işe iade davası gereği hak edilen ikramiye-sosyal haklar talebi olarak istenen 2.690,00 TL'nin 2.378,28 TL'lik kısmının kabulü ile dava tarihinden itibaren işlemiş olan yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir. Bu durumda, yıllık izin ücretine mükerrer olarak hükmedilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.