Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/4355 K.2013/4890

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, doktor olan davacı ile davalı şirket arasında 08.02.2010 tarihinde imzalanan sözleşmeye göre, aylık 20.000,00 TL sabit ücret ile muayene ücreti üzerinden % 50, diğer işlemlerde ise malzeme hariç elde edilen gelirin % 17'sinin kazancı üzerinden ücret sözleşmesi yapıldığını, sözleşmeye göre aylık 20.000,00 TL sabit ücret ödenmesi gerektiği halde ödenmemesi nedeniyle icra takibi yapıldığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini, sözleşmenin 5. maddesince davacıya aylık 20.000,00 TL ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili; sözleşmenin 5. maddesine göre, hak edişten avans usulüne göre çalışan davacı doktora aylık 20.000,00 TL gibi net bir ücret vaadinde bulunulmadığını, sözleşmenin açık bir şekilde doktora ödenen meblağın aylık ücret yahut maaş olmayıp, hak ediş üzerinden paylaşım esaslı avans olarak hüküm altına aldığını, hak ediş üzerinde gelir elde edeceği kararlaştırılan davacının herhangi bir performans göstermeyip kazanç sağlamadığı için ücrete de hak kazanmadığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; taraflar arasındaki 08.02.2010 başlangıç tarihli sözleşmenin 5. maddesinde "Doktor hak edişi muayene ücreti üzerinden % 50, işlemlerde kullanılan malzeme ücreti hariç yapılan işlem fiyatının % 17’si olarak hesaplanır, ilk 12 (oniki ay) doktora asgari 20.000,00 TL ödenir, doktora ödenen meblağ aylık ücret yahut maaş olmayıp aylık kazanç üzerinden paylaşım esaslı primdir" şeklinde düzenleme yapıldığı, maddede davacıya ilk oniki ay asgari 20.000,00 TL ödeneceğinin açık olduğu, ödemeye ilişkin herhangi bir yazılı delil de ibraz edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, davalının icra takibine yaptığı itirazın yerinde olup olmadığı, davacının ücret alacağı ve faizine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dosya içeriğinden, davacının Diyarbakır 7. İcra Müdürlüğünün 2010/9083 takip sayılı dosyası ile borçlu/davalı şirket aleyhine, 08.02.2010 tarihli hizmet sözleşmesine dayanarak 20.000,00 TL asıl alacak ve 328,77 TL faiz olmak üzere toplam: 20.328,77 TL üzerinden, 05.04.2010 tarihinde ilamsız icra takibi yaptığı, borçlu şirketin 13.04.2010 havale tarihli itiraz dilekçesi ile davacıyla hak ediş esasına göre çalışmak üzere anlaşma yapıldığını, buna göre muayene ücreti üzerinden % 50, diğer işlemlerde ise malzeme hariç elde edilen gelirin % 17'sinin kazancı üzerinden paylaşımı esasına göre ödeme yapılacağının kararlaştırıldığını,

davacının sözleşme tarihinden bugüne kadar hiçbir işlem yapmadığından kendisine herhangi bir ücret ödenmesinin mümkün olmadığını bildirerek asıl alacağa; talep edilen faiz miktarının Yargıtay uygulamasına aykırı olduğu ve % 24 gibi farazi bir orana göre talep edilmiş faiz miktarı sebebiyle de faiz alacağına itiraz ettiği, takibin durduğu,

08.02.2010 başlangıç tarihli sözleşmenin 5. maddesinde "Doktor hak edişi muayene ücreti üzerinden % 50, işlemlerde kullanılan malzeme ücreti hariç yapılan işlem fiyatının % 17’si olarak hesaplanır, ilk 12 ( on iki ay ) doktora asgari 20.000,00 TL ödenir, doktora ödenen meblağ aylık ücret yahut maaş olmayıp aylık kazanç üzerinden paylaşım esaslı primdir" şeklinde düzenleme yapıldığı anlaşılmıştır.

Somut olayda, davacının 08.02.2010 tarihinde yapılan sözleşmeye dayalı olarak çalışmaya başladığı ancak oniki ay çalışmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin 5. maddesine göre, davacıya çalışılan dönem içinde oniki ay için asgari 20.000,00 TL ödeneceğinin kararlaştırıldığı anlaşılmış olup, buna göre, davacının çalıştığı süre tesbit edilerek, çalışılan sürenin oniki aylık süreye oranı belirlendikten sonra, 20.000,00 TL üzerinden bu orana göre alacak miktarının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.