Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/4404 K.2014/3241

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, kıdem, yıllık izin ücreti, fazla çalışma, hafta tatili ile genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı davacının yıllık izin ücretini kullandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporu dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık 45 saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak 45 saate kadar olan çalışmaları, fazla sürelerle çalışma olarak adlandırılır (İş K. 41/3.). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde normal çalışma saat ücreti yüzde yirmibeş yükseltilerek ödenir.

Somut olayda taraflar arasındaki iş sözleşmesinde çalışma süresinin haftalık 20 saat olarak kararlaştırıldığı açıktır. Bu durumda davacının haftalık 20 ile 45 saat arasındaki çalışmalarının fazla süreli çalışma olarak kabulü ile ücretin %25 zamlı haline göre, varsa 45 saat üzeri fazla çalışma sürlerinin ise %50 zamlı ücrete göre hesaplanması gerekirken, 20 saat üzeri tüm çalışmanın fazla çalışma kabul edilmesi hatalı olup bozma nedenidir.