Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/4480 K.2013/4702

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının ağır depresyon içinde olup, Atatürk Devlet Hastanesince uygulanan ilaç tedavisi altında bulunduğunu, kullanılan ilaçların yan etkileri ile birlikte rahatsızlığı dönem dönem ağırlaşan davacının geceleri uykusuzluk, aşırı sinirlilik, isteksizlik, ne yaptığını bilememe, işyerinde duramama hallerini yaşadığını, hatta yaşamına son verme duygu ve düşüncesi ile hareket etmekte iken eşi tarafından kurtarıldığını, bu halde iken işe gidemediğini, adı geçen hastane tarafından psikiyatri servisine sevk edildiğini, bu birimce davacıya ajite depresyon tanısı konulup tedavisine başlandığını,

bu duruma rağmen davalının müvekkilinin iş sözleşmesini işe devamsızlığı sebebiyle feshettiğini, davacının dilekçesi ile durumunu kuruma bildirmesine rağmen dikkate alınmadığını, bunun geçerli bir fesih sebebi olamayacağını, davacının devamsızlığının tümüyle rahatsızlığından kaynaklandığını belirterek müvekkilinin işe iadesine ve kanuni haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-g maddesi gereğince feshedildiğini, davacının 25/08/2007-14/09/2007 tarihleri arasında dokuz iş günü, 15/10/2007-14/11/2007 tarihleri arasında dört iş günü ve 15/12/2007-14/01/2008 tarihleri arasında yedi iş günü sebepsiz yere işe devamsızlığı sebebiyle yevmiye cezası kesildiğini, ayrıca 05/05/2008-04/06/2008 tarihleri arasında onüç iş günü hiçbir haklı sebep göstermeksizin işe gelmediğini, devamsızlığı alışkanlık haline getirdiğini, feshin haklı sebebe dayandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı kurumca davacının 2008 yılı Mayıs-Haziran aylarında işe devamsızlığı sebebiyle iş sözleşmesinin feshi yoluna gidilmiş ise de davacının belirtilen tarihlerde anksiyete, ajite depresyon rahatsızlığı bulunduğu, bu rahatsızlığının sonucu olarak tedavi gördüğü, ilaç aldığı,

söz konusu rahatsızlığını sonradan şifa bulmasına rağmen belirtilen dönemde devam ettiğine dair olgunun Adli Tıp Kurumunca da tespit edildiği söz konusu rahatsızlığının bulunduğu süreçte davacının çalışamayacağı, çalışmasına engel teşkil edeceği gerek Zonguldak Atatürk Devlet Hastanesinden alınan sağlık kurulu raporu gerekse Adli Tıp Kurumu raporu ile sabit olduğundan bu haliyle davalı kurumun davacının depresyon rahatsızlığı ve tedavisinin devam ettiği süreçte iş sözleşmesini feshetmesinin haklı bir sebebe dayanmadığı gerekçesiyle işe iadeye karar verilmiştir.

Hüküm, her iki taraf vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İşçinin geçerli bir feshe sebep olabilecek davranışları 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinde öngörülen ve işverene derhal fesih yetkisi tanıyan haklı sebeplerden farklıdır. Yargılama sırasında bu sebeplerin ağırlıkları her olayın özelliğine göre değerlendirilmelidir.

İşçinin iyiniyet ve ahlak kurallarına uymayan davranışı sonucunda iş ilişkisine devam etmek işveren açısından çekilmez hale gelmişse, diğer bir anlatımla güven temeli çökmüşse işverenin haklı sebeple derhal fesih hakkı doğar.

Buna karşılık işçinin davranışı taraflar arasında bulunması gereken güven temelini çökertecek ağırlıkta bulunmamakla, iş ilişkisine devamı tam anlamıyla çekilmez hale getirmemekle birlikte, işin normal işleyişini bozuyorsa, işyerindeki uyumu olumsuz yönde etkiliyor ve işverenden bu sebeple iş ilişkisini yürütmesi normal olarak beklenemiyorsa 4857 sayılı Kanun'un 18/1. maddesi gereği geçerli fesih hakkı doğar.

Somut olayda, tahkimat yedeği olarak çalışan davacının iş sözleşmesi işverence, mazeretsiz devamsızlık sebebine dayanılarak feshedilmiştir. Dosya içeriğine göre, işçi anksiyete, ajite depresyon rahatsızlığı içindedir. Şahsi dosyasında yer alan hastane raporları, bu rahatsızlığının bir süredir devam etmekte olduğunu göstermektedir. Davalı işveren rahatsızlığından kaynaklanan devamsızlığı üzerine iş sözleşmesini sona erdirmiştir.

Mahkemece aldırılan Adli Tıp Kurumu raporuna göre, işçinin işine devam etmediği belirtilen tarihlerde süren rahatsızlığının çalışmasına engel teşkil edebileceği belirlenmiştir. Fesih öncesinde de işçinin işe mazeretsiz devamsızlığı sebebiyle verilmiş birden fazla uyarı cezaları ile yevmiye kesim cezaları mevcuttur.

İşyerinde yürütülen işin mahiyeti dikkate alındığında, ruhsal rahatsızlığı sebebiyle zaman zaman işine devam edememesi durumu işyerinde olumsuzluklara yol açabilecek, iş akışını bozabilecek niteliktedir. Artık işverenden iş ilişkisini devam ettirmesi normal ölçülerde beklenemez. Fesih geçerli sebebe dayanmaktadır ve davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.