Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/5065 K.2014/4003

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın davalı işverence feshedildiğini ileri sürerek, davalıdan kıdem - ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai alacağı, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacağı talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davacının 26.05.2011 tarihinde zimmetindeki eşyaları teslim ederek işyerini terk ettiğini, istifasını yazmasının istendiğini ancak yazmadığını, bu olay üzerine herhangi bir işlem yapılmadığını, daha sonraki günlerde işyerine gelmediği için hakkında tutanak tutulduğunu, işe davet ihtarnamesine rağmen işe gelmediğini, bunun üzerine haklı sebeple iş sözleşmesinin feshedildiğini, sair alacaklarının da olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğinin davalı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle ve bilirkişi raporundaki hesaplamalar doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında iş sözleşmenin feshinin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı hususu tartışmalıdır.

Somut olayda, davacının zimmetindeki araçları teslim etmek suretiyle işyerini terk ettiği, davalı işverence davacı hakkında herhangi bir işlem yapılmadığı, davacının daha sonraki günlerde de işyerine gelmediği, davalı işverence davacıya işe davet ihtarnamesi keşide edildiği halde davacının bu davete de icabet etmediği anlaşılmakla, davalının iş sözleşmesini feshi haklı sebebe dayandığından kıdem ve ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeyle taleplerin kabulü doğru görülmemiştir.

3- Taraflar arasında davacının fazla mesai alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususu da tartışmalıdır.

Somut olayda, davacının haftanın altı günü 08.00 - 18.00 saatleri arasında çalıştığı, saat 18.00'den sonra çalıştığı iddiasını ise yeterli ve inandırıcı delillerle ispatlayamadığı, günlük bir saat ara dinlenmenin düşümü ile sonuç itibariyle haftada dokuz saat fazla mesai yaptığı anlaşılmakla, bu kabüle göre yapılacak hesaplama doğrultusunda ve yine uygun bir oranda indirim yapılmak suretiyle fazla mesai alacağı hüküm altına alınmalıdır.