Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/5085 K.2014/3769

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, asıl işveren olan davalı TEİAŞ 'a ait işyerinde, diğer davalı alt işveren bağlı olarak 01.02.2008 tarihinde çalışmaya başladığını, davalılar ile arasındaki iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu ve sözleşme süresi dolmadan işveren tarafından 15.12.2010 tarihinde haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, bakiye süre ücreti ve bir kısımişçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı TEİAŞ vekili, müvekkili kurum ile yüklenici firmalar arasındaki asıl-alt işverenlik ilişkisi bulunmadığını, ihale makamı konumunda olan davalı kurum aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeni ile reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... Turizm Taşımacılık İnş. Gıda Tem. Hiz. Teks. Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, davacı ile müvekkili şirket arasında imzalanan araç sözleşmesinin ticari bir sözleşme olduğunu, iş sözleşmesi olarak kabul edilmeyeceğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı ile davalı .. Turizm Taşımacılık İnş. Gıda Tem. Hiz. Teks. Ürünleri San ve Tic. Ltd. Şti. arasında imzalanan sözleşmenin iş sözleşmesi olarak değerlendirilmesi gerektiği, diğer davalı

TEİAŞ'ın asıl işveren sıfatı ile işçilik alacaklarından sorumlu olduğu ve taraflar arasındaki belirli süreli iş sözleşmesinin süre bitiminden önce işveren tarafından haksız feshedilmiş olması nedeni ile davacının bakiye süre ücret alacağına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir .

2- Taraflar arasındaki iş sözleşmesinin belirli süreli olarak kabul edilip edilemeyeceği ve davacının bakiye süre ücret alacağına hak kazanıp kazanmayacağı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır. süresinden önce feshine dayalı olarak işverence ödenmesi gereken kalan süreye ait ücretler konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Bakiye süre ücretinin istenebilmesi için, iş sözleşmesinin belirli süreli olması ve haklı bir neden bulunmaksızın işverence feshedilmiş olması zorunludur.

Belirli süreli iş sözleşmesinden söz edilebilmesi için sözleşmenin açık veya örtülü olarak süreye bağlanması ve bunun için objektif nedenlerin varlığı gerekir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 11. maddesinde “İş ilişkisinin bir süreye bağlı olarak yapılmadığı halde sözleşme belirsiz süreli sayılır. Belirli süreli işlerde veya belli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak işveren ile işçi arasında yazılı şekilde yapılan iş sözleşmesi belirli süreli iş sözleşmesidir. şeklinde düzenleme ile bu konudaki esaslar belirlenmiştir.

Yapılan işin niteliği belirli süreli iş sözleşmesi yapılabilmesi için önem arzetmektedir. Belirli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak “belirli süreli iş sözleşmesi” yapılabilecektir.

Somut olayda, davacının asıl işveren olan TEİAŞ'a ait işyerinde personel taşıma işinde şoför olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Taraflar arasındaki iş sözleşmesinin belirli süreli olarak yapılmasını gerektirir objektif koşullar somut uyuşmazlıkta bulunmamaktadır. Saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulduğunda taraflar arasındaki iş sözleşmesinin belirli süreli olarak kabul edilmesi ve bakiye süre ücret yönünden davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

3-) Davacı işçinin aylık ücret miktarı da diğer uyuşmazlık noktasını oluşturmaktadır.

Taraflar arasındaki iş sözleşmesinde davacının kendisine ait aracı ile işveren hizmet verdiği anlaşılmaktadır. Davacıya aylık olarak ödenen ücret miktarının bir bölümünün araç kirası olup olmadığı araştırılmamıştır.

Bu hususta gerekli araştırma yapılmalı ve araç bedeli olarak ödenen miktar var ise bu miktar mahsup edilmek sureti ile, davacının işçilik alackalarının hesaplanmasına esas ücret miktarı belirlenmelidir. Eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi hatalıdır .

Sonuç: