Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/5384 K.2013/7742

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence geçerli sebebe dayanılmaksızın feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, ... ve Hayat A.Ş.'nin hisselerini Ekim 2010 tarihinde BNP Paribas şirketine devrettiğini, hisse devrinden sonra görev yapan personelin çalışma şartlarında bazı farklılıklar tespit edildiğini, iş organizasyonunun yeniden yapılandırılması gerektiği, bu sebeple yeni bir personel yönetmeliği düzenlendiğini, tüm çalışanlara tebliğ edilen bildirim ile çalışma şartlarında bazı değişiklikler yapıldığının bildirildiğini, davacının değişiklikleri kabul etmediğini ve neden kabul etmediğine dair makul bir cevapda vermediğini, bu durumda davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. 18. 19 ve 22. maddeleri uyarınca 28.07.2011 tarihinde itibaren geçerli olarak feshedildiğini, savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davacının haklarında davalınında kabulü olduğu üzere bazı esaslı değişiklikler yapılmış olması ve bu değişikliğe gerekçe olarak birleşme sonrası şirketlerin personelinin çalışma şartlarının yeknesaklaştırılması dışında, davacının çalıştığı departmanda yeniden yapılanma olduğunu, davacının ifa ettiği işe olan ihtiyacın ortadan kalktığını soyut ifadelerle değil somut delilleri ile ortaya koyma yükümlüğünün işveren tarafından yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin çalışma şartlarında yapılan değişiklik nedeni ile geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı Kanun’un 22 .ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 22. maddesinin 1. fıkrasına göre, "İşveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma şartlarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir sebebe dayandığını veya fesih için başka bir geçerli sebebin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17 ila 21inci madde hükümlerine göre dava açabilir." denilmektedir.

Somut olayda, davalı iş veren tarafından personelin çalışma şartlarındaki farklılıkların ortadan kaldırılması amacıyla yapılan çalışma şartlarındaki değişikliklerin davacı tarafından kabul edilmemesi sebebi ile iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiği ileri sürülmüş ve mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli bulunmamıştır.

Olayda doğru sonuca varılabilmesi için davacı işçinin iş şartlarında aleyhe değişiklik olup olmadığı, işletmesel kararda, karar alınmasın haklı gösterecek sebepler bulunup bulunmadığı, işletmenin almış olduğu karar ile davacının hangi haklarında ne ölçüde ve parasal olarak ne miktarda kısıtlamaya gidildiği işletmenin devralınması sonrasında maaşlarda veya diğer haklarda iyileşme yapılıp yapılmadığı, işletmenin devredildiği tarih öncesi ile sonrasında çalışma şartlarında prim, performans, eğitim ve kariyer sisteminde ne gibi farklılıklar bulunduğunun araştırılması gerekmektedir.

Bu yönler dikkate alınmadan eksik inceleme ile verilen karar hatalı olup bu husus bozmayı gerektirmiştir