Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/5460 K.2014/4006

Hüküm süresi içinde davalı T. C. S.. B.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın davalı işverence feshedildiğini ileri sürerek, davalıdan kıdem - ihbar tazminatının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, işe iade davası kesinleşmeden dava açıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, “...davacının, İzmir 8. İş Mahkemesi kararı uyarınca işe iadesi yönünde verilen karar üzerine yaptığı işe başlatma başvurusunun işveren tarafından kabul edilmemesi üzerine işe iade kararına bağlı diğer alacakların tahsili amacıyla İzmir 7. İş Mahkemesi’nin 2012/250 esas sayılı dosyasında alacak davası açtığı, bu durum gözetilerek kıdem ve ihbar tazminatı ödemeyi gerektirir koşullarda gerçekleşen feshin kesinleştiği...” gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı T. C. S.. B.. vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında İzmir 8. İş Mahkemesi'nin 2010/734 esas - 2011/2 karar sayılı ilamının bekletici mesele yapılıp yapılmayacağı hususu tartışmalıdır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının 03.08.2010 tarihinde iş sözleşmesinin feshedilmesi üzerine işe iade davası açtığı, dava henüz sonuçlanmadan 28.10.2011 tarihinde de iş bu davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Davacı vekili 31.03.2013 tarihli oturumda, İzmir 8. İş Mahkemesi'nin 2010/734 esas-2012/2 karar sayılı ilamı gereğince işe iadesi yönünde verilen karar üzerine yaptıkları işe başlatılma başvurusunun işveren tarafından kabul edilmediği için işe iade kararına bağlı alacakların tahsili için İzmir 7. İş Mahkemesi'nin 2012/250 esas sayılı dosyası ile alacak davası açtıklarını, davanın derdest olduğunu, fesih işleminin gerçekleştiğini beyan etmiştir.

Mahkemece bu beyan doğrultusunda, feshin kesinleştiği gerekçesiyle buna bağlı olarak davacının kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddelerinde iş güvencesi hükümleri altında, feshin geçersizliği ve işe başlatılma davası ve sonuçlarına yer verilmiştir. İş güvencesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin feshedilmesi halinde, feshin geçerli nedene dayanmadığının tespit edilmesi halinde feshin geçersizliğine, buna bağlı olarak da 21. madde de işe başlatmama tazminatı ve dört aya kadar boşta geçen süre için ücret ve diğer haklara karar verilmektedir.

İşçinin feshin geçersizliği ve işe iade davasını kazanması ve işe başlatılmaması durumunda, anılan dört aylık süre kıdem - ihbar tazminatını etkiler. Zira dört aya kadar ki süre işçinin fiili çalışmasına ilave edilir ve dolayısıyla bu sürenin eklenmesiyle hizmet süresi artacaktır. İhbar tazminatı ise ücret artışı meydana geldiğinde veya süre eklenip önel süresini ve izne hak kazanmaya neden olduğunda etkilemektedir.

Kıdem - ihbar tazminatının işe başlatmama tarihi yeni fesih tarihi olduğundan, bu tarihteki ücret üzerinden hesaplanması gerekir. Zira önceki fesih ortadan kalkmıştır.

Keza işçi feshin geçersizliğini isteminde bulunduğu davadan başka, kıdem ve ihbar tazminat istemi ile bir dava da açmış bulunabilir. Bu durumda, feshin geçersizliğine ilişkin dava bekletici mesele yapılmalıdır. Feshin geçersizliğine karar verilmesi ve işçinin işverene başvurması üzerine işe başlatılması veya başlatılmaması halinde, davaya konu fesih ortadan kalktığından, kıdem ve ihbar tazminatı reddedilmeli, feshin geçerli nedene dayandığı veya geçersiz kabul edilmesine rağmen, işçinin başvurmaması nedeni ile geçerli hale geldiği durumda ise kıdem ve ihbar tazminatı kabul edilmelidir.

Yukarıda izah edildiği üzere, kıdem – ihbar tazminatının talep edilebilmesi için dava tarihinde kesinleşmiş bir fesih bulunmalıdır. Somut uyuşmazlıkta, fesih henüz kesinleşmeden feshe bağlı alacakların tahsili talep edilmiştir. Mahkemece işe iade davasının kesinleşmesi beklenmeden sonuca gidilmesi hatalıdır. O halde yapılması gereken iş, işe iade dosyası bekletici mesele yapılmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.