Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/5544 K.2013/27741

Dava

Taraflar arasındaki, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ile ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 03.12.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde 2.500,00 TL net ücret ile mutfak şefi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, fazla çalışma yaptığını, ulusal ... ve genel tatillerde çalıştığını, alacak ve tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ile ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının, asgari ücretle çalıştığını, fazla çalışma yapmadığını, dini bayramların ilk günü işyerinin kapalı olduğunu, diğer günlerde ise personelin dönüşümlü olarak çalıştığını, yıllık izinlerini kullandığını, iş sözleşmesinin davacının kusurlu hareketleri sebebi ile haklı olarak feshedildiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının, davalıya ait işyerinde 18.07.2000-12.11.2010 tarihleri arasında on yıl üç ay yirmidört gün aşçıbaşı olarak en son 2.500,00 TL net ücret ile çalıştığı, iş sözleşmesinin işverence haksız ve ihbarsız olarak feshedildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, milli bayramlarda ve dini bayramların ilk iki günü hariç çalıştığı, fazla çalışma yaptığı ve yıllık izin ücreti alacağı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacının 2.500,00 TL net ücretle, davalının asgari ücret+800 TL kira bedeli ile çalıştığını iddia ettikleri, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında ücretin asgari ücret olarak göründüğü, davalı tanıklarının ücretle ilgili beyanlarının olmadığı, davacı tanıklarının davacıyı doğruladıkları, Toleyis Sendikasının 2010 yılındaki net ücretin 1.600,00-1.800,00 TL olduğunu bildirdiği,

mahkemece davacının kıdemi ve yaptığı iş dikkate alınarak 2.500,00 TL net ücretle çalıştığının kabul edildiği anlaşılmış olup, tarafların ücret konusunda anlaşamadıkları ile Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları ile davacı tanıklarının beyanları ve sendika bildiriminin birbiriyle çelişiyor olması karşısında, işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek, ilgili işçi ve işveren kuruluşları ile meslek odalarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hükükm kurulması hatalı olmuştur.

Öte yandan, davalı tanıklarının 09.00-19.00 saatleri arasında 10 saat, davacı tanıklarının ortalama 09.00-20.00 saatleri arasında günlük onbir-oniki saat çalıştıklarını beyan ettikleri, mahkemece tanıkların ortalama beyanlarına göre, haftanın altı günü günlük ortalama onbir saat çalıştığı, birbuçuk saat ara dinlenmesinin düşülmesiyle günlük dokuzbuçuk saat, haftalık elliyedi saat çalıştığı, kırkbeş saatin düşülmesiyle oniki saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ise de, davacı tanıklarının, davacının çalışma süresinin tümünde davacı ile birlikte çalışan kişiler olmadıkları dikkate alındığında,

davacı tanıklarının işyerinde çalıştıkları dönemler için haftada altı gün, günlük onbir saat, diğer dönemler için davalı tanığının beyanına göre günlük on saat çalışma olduğu kabul edilerek ve ara dinlenme süresi düşülerek fazla çalışma ücretinin belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirir.