Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/5632 K.2013/9357

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili müvekkilinin davalı şirkette 06/02/2012 tarihinde iş akdini haklı sebeplerle feshettiğini, müvekkilinin iş yerinde işe başladığı tarihten itibaren 14.11.2011 tarihine kadar bir hafta gece bir hafta gündüz olarak iki vardiya halinde 07:30-19:30 ve 19:30-07:30 saatleri arasında çalıştığını ancak müvekkiline fazla mesai ücreti ödenmediğini, davacı ve arkadaşlarının 19.01.2012 tarihinde Bölge Çalışma Müdürlüğüne müracaatta bulunduklarını daha öncede işyerindeki bazı işçilerin haklarının ve özellikle fazla mesai alacaklarının ödenmemesi sebebi ile BÇM'ye müracaatta bulunmalarından dolayı işveren tarafından işten çıkarıldıklarını,

işveren tarafından daha önce işten çıkartılan işçilerin açtıkları davaların devamı sırasında 14/11/2011 tarihinden sonra çalışma saatlerinin günlük 3 vardiyaya çevirildiğini davacı ve diğer bir kısım işçilerin 19.01.2012 tarihinde yapmış oldukları müracaat üzerine BÇM tarafından 14.11.2011 tarihine kadar bir hafta gece, bir hafta gündüz olacak şekilde iki vardiya halinde 07:30-19:30 ve 19:30-07:30 saatleri arasında çalışıldığının, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğinin ve davalı şirket tarafından işçilerin fazla mesai alacaklarının %50 zamlı olarak ödenmesi gerektiğinin bildirildiğinin,

işveren tarafından bu hakların ödenmeyeceğinin bildirilmesi üzerine müvekkili tarafından iş akdinin Beyoğlu 8. Noterliğinin 06.02.2012 tarih ve 2471 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile haklı sebeplerle feshedildiğini 2.000,00 TL kıdem tazminatı, 15.000,00 TL fazla mesai alacağı, 439,00 TL ücret alacağı, 500,00 TL hafta tatili alacağı, genel tatil alacağı ve yıl başı tatili alacağı ile 500,00 TL ulusal dini ve milli bayram tatili alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili açılan davayı kabul etmediklerini, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, şirket ile çalışanlar arasında her hangi bir sorun yokken 14.11.2011 tarihinde işyerini terkeden işçilerin açmış olduğu davadan destek alarak işten ayrıldıklarını, belirtilen şekildeki çalışma şartlarına davacının 10 yıldan fazla katlanmış olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının her hangi bir fazla mesai alacağı bulunmadığını, davacının geçerli bir neden yokken 06.02.2012 tarihinde iş yerini terkedip işverenin davacının işe devamı için bütün girişimlerininde geri çevrilmesi sebebi ile davacının kıdem tazminatı alacağınında bulunmadığını belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, Bölge Çalışma Müdürlüğü tarafından düzenlenen 21.11.2011 tarihli raporda işçilerin 14.11.2011 tarihine kadar iki vardiya halinde haftada altmışdokuz saat çalıştığının böylelikle haftada 24 saat fazla mesai yapıldığının tespit edildiği, bu tespitin aksinin davalı tarafından ispatlanamadığı böylelikle davacının fazla mesai alacağına hak kazandığı, 29 Ekim dışındaki milli bayramlarda çalışıldığı, davacının fazla mesai alacaklarının ödenmemesi sebebi ile akdin feshinin haklı sebebe dayandığı davacının kıdem tazminatına hak kazanacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanları esas alınarak ara dinlenme süresi yarım saat kabul edilmiştir. Davacının 14.11.2011 tarihine kadar günde iki vardiya halinde 12 saat çalıştığı anlaşılmaktadır. Yerleşik uygulamaya göre on bir saatin üzerindeki çalışmalarda kabul edilen ara dinlenme süresi bir buçuk saattir. Bu sebeple fazla mesai alacağının hesabında ara dinlenme süresinin bir buçuk saat yerine yarım saat kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Mahkemece fazla mesai alacağına hükmedilirken Bölge Çalışma Müfettişinin raporunun yazılı delil kabul edilerek hakkaniyet indirimi yapılmaması hatalıdır. Bölge Çalışma Müfettişinin de raporunu düzenlerken işyerindeki işçileri tanık olarak dinlediği dolayısıyla tespitlerinin tanık beyanlarına dayandığı gözardı edilmemelidir.