Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/594 K.2013/1263

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davalı işyerinde çalışan davacının iş sözleşmesinin şirketi maddi zarara uğrattığı belirtilerek feshedildiğini, davacının olayda kusuru bulunmadığı ve fesih hakkının altı günlük kanuni sürede kullanılmadığını belirterek 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. -21. maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun'un 25/2. -ı. maddesi gereğince haklı nedenle feshedildiğini ve fesih hakkının kanuni süre içerisinde kullanıldığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacı işçinin feshe konu olayda kusursuz olduğunun kabulü ile işverence yapılan feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İş sözleşmesinin, davacının ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin II. bendinde, ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığında işverenin haklı fesih imkanının olduğu açıklanmıştır. Yine aynı maddenin II. bendinin ı) alt bendinde işçinin kendi isteği veya savsaması yüzünden işin güvenliğini tehlikeye düşürmesi, işyerinin malı olan veya malı olmayıp da eli altında bulunan makineleri, tesisatı veya başka eşya ve maddeleri otuz günlük ücretinin tutarıyla ödeyemeyecek derecede hasara ve kayba uğratması haklı fesih sebebi olarak düzenlenmiştir.

Somut olayda, mahkemece yapılan yargılama sırasında, feshe konu olayın meydana geldiği yerde emekli sigorta müfettişi bilirkişi eşliğinde keşif yapılmış ve davacının %70 oranında kusurlu olduğu şeklinde rapor düzenlenmiştir. İtirazlar üzerine dosya üzerinden üçlü bilirkişi heyetinden bilirkişi raporu alınmış ve işverenin % 100 kusurlu olduğu,

davacının kusuru bulunmadığı yönünde görüş belirtilmiştir. Mahkemece ikinci bilirkişi raporu benimsenerek hüküm kurulmuştur. Uzman bilirkişi kuruluna dosya tevdii edilerek, davacının kusurlu olup olmadığı, davranışının 4857 sayılı Kanun’un 25/II. maddesinde belirtilen ahlak ve iyiniyet kurallarına uymayan nedenlerden biri olup olmadığı belirlenip iki rapor arasındaki çelişki giderilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile çelişkili bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi hatalı olup bozma nedeni yapılmıştır.